Otwórz menu główne

Adam Julian Szugajew (ur. 17 października 1909 w Mińsku Mazowieckim, zm. 4 stycznia[1] 1998 w Wielkiej Brytanii) – podpułkownik dyplomowany saperów inżynier Polskich Sił Zbrojnych.

Adam Julian Szugajew
podpułkownik podpułkownik
Data i miejsce urodzenia 17 października 1909
Mińsk Mazowiecki
Data i miejsce śmierci 4 stycznia 1998
Wielka Brytania
Przebieg służby
Lata służby 1927–1947
Siły zbrojne Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Poland badge.jpgPolskie Siły Zbrojne
Jednostki Oficerska Szkoła Inżynierii (II RP)
Batalion Mostowy
Centrum Wyszkolenia Saperów
Wyższa Szkoła Wojenna
8 Dywizja Piechoty
Stanowiska podchorąży
dowódca plutonu
komendant szkoły podoficerskiej
wykładowca
oficer sztabu
Główne wojny i bitwy II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Walecznych (1920-1941, dwukrotnie) Odznaka Skarbu Narodowego RP Odznaka Skarbu Narodowego RP Odznaka Skarbu Narodowego RP
Grób Adama Szugajewa na Cmentarzu Bródnowskim

Spis treści

ŻyciorysEdytuj

Adam Julian Szugajew urodził się w 1909 roku w Mińsku Mazowieckim. Po ukończeniu gimnazjum w Żelechowie w 1922 roku wstąpił do Korpusu Kadetów nr 2 w Modlinie. Następnie kontynuował naukę w Oficerskiej Szkole Inżynierii, którą ukończył w 1929 roku. Pierwszy przydział służbowy otrzymał do batalionu mostowego[2] w Kazuniu, gdzie początkowo był dowódcą plutonu, a następnie komendantem szkoły podoficerskiej. Za szczególne osiągnięcia w służbie został w 1934 roku przeniesiony na stanowisko wykładowcy w Centrum Wyszkolenia Saperów[3] w Modlinie.

Trzy lata później rozpoczął studia w Wyższej Szkole Wojennej w Warszawie. Po jej ukończeniu, latem 1939 roku, został wyznaczony na stanowisko oficera operacyjnego przy szefie sztabu 8 Dywizji Piechoty. Organizował prace związane z przygotowaniem Modlina do obrony. W wojnie obronnej 1939 roku brał udział w bitwie pod Mławą i w walkach odwrotowych 8 Dywizji Piechoty. Walczył w obronie Modlina pełniąc wówczas funkcję oficera operacyjnego przy szefie sztabu 8 Dywizji Piechoty. Po kapitulacji Modlina dostał się do niewoli niemieckiej, z której zbiegł i włączył się do pracy w strukturach konspiracyjnych Związku Walki Zbrojnej. Działał w nich krótko, bo pod koniec 1939 roku został aresztowany przez Gestapo i wysłany do obozu jenieckiego w Colditz na terenie Niemiec. Pod koniec 1944 roku udało mu się zbiec i przedostał się przez linię frontu do wojsk alianckich.

Na początku 1945 roku wstąpił do Polskich Sił Zbrojnych. Otrzymał przydział na stanowisko szefa sztabu dowództwa obozów polskich. Później otrzymał skierowanie do 1 Dywizji Pancernej generała Stanisława Maczka, a stamtąd do sztabu 2 Korpusu Polskiego. Po zakończeniu wojny, w sztabie dowództwa polskiego, zajmował się sprawami związanymi z demobilizacją polskich żołnierzy.

W 1947 roku został zdemobilizowany i osiedlił się w Anglii. Pracował w Manchesterze jako inspektor w zakładach samochodowych, a następnie w zakładach pirotechnicznych. W latach 1964–1966 uczęszczał na studia inżynierskie w Londynie, po ich ukończeniu pracował w Instytucie Inżynierii i Mechaniki. Brał aktywny udział w życiu społecznym Polaków na obczyźnie. W 1967 roku został wybrany prezesem Stowarzyszenia Polskich Saperów na Obczyźnie. W 1985 roku wydał książkę „Saperzy w służbie Polsce”.

Został pochowany na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie (kw. 15E-5-18).

AwanseEdytuj

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. http://www.nekrologi-baza.pl/zlista/392.
  2. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 20 września 1930r nr.14 str. 287.
  3. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 22 grudnia 1934 nr 14, s. 266.
  4. Rocznik oficerski 1932 r., s. 263.
  5. Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 20 września 1930 r nr 14, s. 284.
  6. Rocznik oficerski 1939 r., s. 249.
  7. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 15, Nr 2 z 15 lipca 1987. 
  8. Komunikat o nadaniu Orderu Odrodzenia Polski. „Dziennik Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej”, s. 26, nr 5 z 31 grudnia 1978. 

BibliografiaEdytuj

  • Dziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych 1934.
  • Adam Julian Szugajew, Saperzy w Służbie Polsce, Londyn 1985.
  • „Roczniki Oficerskie” 1932, 1939.