Otwórz menu główne

Ahmad Ali al-Muwawi (ur. w 1897, zm. w 1979) – egipski dowódca wojskowy w stopniu generała majora służący w Egipskich Siłach Zbrojnych.

Ahmad Ali al-Muwawi
generał major
Data urodzenia 1897
Data śmierci 1979
Siły zbrojne Egipskie Siły Zbrojne

W 1916 roku al-Muwawi ukończył Akademię Wojskową. Otrzymał awans na majora i podjął służbę jako szef wydziału szkoleń operacji wojskowych. W 1945 roku awansował na brygadiera i objął dowództwo 4 Brygady Piechoty. W 1947 roku objął dowództwo nad Dywizją Piechoty. Wraz z intensyfikacją starć żydowsko-arabskich podczas Wojny domowej w Mandacie Palestyny przeniósł swoją siedzibę do Al-Arisz, gdzie stacjonował ze swoją dywizją.

W dniu 14 maja 1948 roku otrzymał awans na generała majora i został mianowany dowódcą południowego sektora w egipskim obszarze działań w Palestynie. Dowodził korpusem ekspedycyjnym składającym się z pięciu batalionów piechoty (10 tys. żołnierzy), batalionu pancernego (czołgi Mark VI i Matilda Mk II), dwóch batalionów artylerii, batalionu karabinów maszynowych i jednostek wsparcia[1]. Od samego początku I wojny izraelsko-arabskiej był pesymistycznie nastawiony do jej wyniku. Swoimi obawami podzielił się z ministrem obrony Muhammadem Hajdarem, mówiąc mu, że jego żołnierze nie są przygotowani do zbliżającej się wojny z Żydami. Gdy egipska armia zaczęła ponosić porażki, al-Muwawi został 11 listopada 1948 roku odwołany ze stanowiska[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Kenneth Michael Pollack: Arabs at War: Military Effectiveness, 1948-1991. University of Nebraska Press, 2002, s. 15. ISBN 0-8032-3733-2.
  2. Benny Morris: 1948 – A History of the First Arab-Israeli War. New Haven, 2008, s. 185, 351.