Aldobrandino II d’Este

Aldobrandino II d’Este (ur. po 1263 roku - zm. w czerwcu 1326 roku w Bolonii) - formalny senior Ferrary od 1308 do 1317, senior Modeny od 1293 do 1308.

Aldobrandino II d’Este
senior Ferrary i Modeny
ilustracja
senior Modeny
Okres od 1293
do 1308
Poprzednik Obizzo II d’Este
Następca wspólnie: Mikołaj I, Rinaldo II, Obizzo III, Azzo IX, Bertold
senior Ferrary
Okres od 1308
do 1317
Poprzednik Fresco d’Este i Fulko II d’Este
Następca wspólnie: Mikołaj I, Rinaldo II, Obizzo III, Azzo IX, Bertold
Dane biograficzne
Dynastia D’Este
Data urodzenia po 1263
Data śmierci czerwiec 1326
Matka Giacomina Fieschi
Żona Alda Rangoni
Dzieci Mikołaj I, Rinaldo II, Obizzo III, Alicja d’Este

Urodził się jako drugi co do starszeństwa syn Obizzo II d’Este i Giacominy Fieschi, siostry papieża Hadriana V. Obizzo II chciał osadzić na tronie Ferrary najmłodszego Franciszka z pominięciem starszych synów. Ferrara stanowiła lenno papieskie. Udzielając inwestytury kolejnemu markizowi Ferrary papieże nie kierowali się prawem starszeństwa i nie uważali za konieczne udzielać następstwa w linii prostej, ale w zależności od potrzeb chwili zatwierdzali na tronie albo bastardów panującego, albo nawet jego braci. Doprowadzało do walk o władzę wewnątrz rodziny po śmierci każdego z panujących[1]. Po śmierci Obizza II, Azzo VIII próbował objąć samodzielnie rządy nad Ferrarą, Modeną i Reggio, ostatecznie jednak musiał ustąpić wobec sprzeciwu braci i oddać Aldobrandinowi II Modenę, Lendinarę i Rovigo, a młodszemu Franciszkowi – Reggio[2].

Do kolejnego kryzysu doszło po śmierci Azza VIII w 1308 roku. Przed śmiercią próbował on przekazać władzę nad Ferrarą swemu wnukowi Fulko, czym wywołał sprzeciw swoich braci. Franciszek zwrócił się wówczas o pomoc do Padwy i papieża. Ostatecznie Frescowi, nieślubnemu synowi Azza, VIII udało się utrzymać w Ferrarze przy pomocy Wenecjan do października 1308 roku. W październiku jego syn Fulko wezwał na pomoc wojska weneckie. W 1310 roku Wenecjan wyparły z Ferrary wojska papieskie. Na kilka lat Ferrara znalazła się pod bezpośrednim zarządem papieża[2]. Aldobrandino II pozostawał jedynie jej formalnym seniorem. Dodatkowo w 1308 roku utracił Modenę, której nie odzyskał aż do śmierci. Od 1308 do 1336 istniała tam republika, ostatecznie podbita przez jego dziedziców.

Na skutek powstania ludowego z 1317 roku władza została rzeczywiście przywrócona w ręce rodu d’Este. Po wypędzeniu papieskiego zarządcy w Ferrarze przywrócono signorię, którą powierzono synom Franciszka d’Este: Azzowi IX i Bertoldowi oraz synom Aldobrandina: Rinaldowi II, Mikołajowi I i Obizzowi III. Aldobrandino zmarł w 1326 roku w Bolonii.

W 1289 ożenił się z Aldą Rangoni, córką Tobiasza Rangoniego. Doczekali się czwórki dzieci:

PrzypisyEdytuj

  1. Kazimierz Chłędowski: Dwór w Ferrarze. s. 18.
  2. a b Azzo VIII. W: Ch. Cawley: Medieval Lands.

BibliografiaEdytuj