Hadrian V

Hadrian V, również Adrian V (łac. Hadrianus V właśc. Ottobono Fieschi; ur. ok. 1215[1] w Genui – zm. 18 sierpnia 1276 w Viterbo) – papież w okresie od 11 lipca 1276 do 18 sierpnia 1276[2].

Hadrian V
Hadrianus Quintus
Ottobono Fieschi
Papież
Biskup Rzymu
Ilustracja
Herb duchownego
Kraj działania

Państwo Kościelne

Data i miejsce urodzenia

ok. 1215
Genua

Data i miejsce śmierci

18 sierpnia 1276
Viterbo

Miejsce pochówku ?
Papież
Okres sprawowania

11 lipca 1276 r.-18 sierpnia 1276

Wyznanie

katolicyzm

Kościół

rzymskokatolicki

Diakonat

23 grudnia 1251

Prezbiterat

brak

Nominacja biskupia

11 lipca 1276

Sakra biskupia

brak

Kreacja kardynalska

23 grudnia 1251
Innocenty IV

Kościół tytularny

S. Adriano

Pontyfikat

11 lipca 1276

ŻyciorysEdytuj

Był bratankiem papieża Innocentego IV[1].

Studiował teologię w Paryżu, nic nie wiadomo jednak by uzyskał jakiś tytuł naukowy[3]. Prawdopodobnie towarzyszył kardynałowi Ottone Tonengo w legacji do Anglii (1237-41)[4]. Po wstąpieniu wuja na tron papieski uzyskał szereg beneficjów. Był kanonikiem kapituł w Paryżu (1244/5-1270) i Reims (1243), dziekanem kapituły w Piacenzy (1247), kanclerzem archidiecezji Reims (1243-1250) oraz archidiakonem Bolonii (1244), Parmy (1248-1255) i Reims (1250-1276), posiadał także szereg pomniejszych prebend[5].

Na przełomie 1251/52 jego wuj, Innocenty IV mianował go kardynałem-diakonem S. Adriano; począwszy od 6 lutego 1252 jego imię pojawia się wśród sygnatariuszy bulli papieskich[6]. Był też archiprezbiterem bazyliki S. Maria Maggiore (1262—1276). W latach 1265-1268 działał jako legat papieski w Anglii[7]. W Kolegium Kardynałów uchodził początkowo za zwolennika frakcji "angielskiej", tj. opowiadającej się za powierzeniem królestwa Sycylii, kandydatowi z Anglii, jednak po roku 1261 przeszedł na stronę Andegawenów[8]. W 1264 przez krótki czas był gubernatorem Perugii[7]. W 1272 został mianowany protektorem zakonu humiliatów[9].

Na Stolicę Piotrową wybrany został 11 lipca 1276; jednak jego pontyfikat był bardzo krótki, gdyż zmarł 18 sierpnia 1276, zanim doszło do jego konsekracji i koronacji[2]. Jedynym aktem jego pontyfikatu było zawieszenie konstytucji Ubi periculum o konklawe[10].

Hadrian V został pochowany w bazylice św. Franciszka w Viterbo[2]. Jego grobowiec został wykonany przez florenckiego rzeźbiarza, Arnolfo di Cambio[2].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b Paravicini Bagliani, s. 358.
  2. a b c d John N. D. Kelly: Encyklopedia papieży. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 279-280. ISBN 83-06-02633-0.
  3. Paravicini Bagliani, s. 359-360.
  4. Paravicini Bagliani, s. 359.
  5. Paravicini Bagliani, s. 359-362.
  6. Paravicini Bagliani, s. 363.
  7. a b Paravicini Bagliani, s. 364.
  8. Paravicini Bagliani, s. 363-364.
  9. Paravicini Bagliani, s. 365.
  10. Dopierała, s. 216.

BibliografiaEdytuj

  • K. Dopierała, Księga papieży, Poznań 1996, s. 216
  • A. Paravicini Bagliani, Cardinali di curia e "familiae" cardinalizie dal 1227 al 1254, Padwa 1972, s. 358-365
  • Pope Adrian V (ang.). Catholic Encyclopedia. [dostęp 2012-12-30].