Otwórz menu główne

Andegawenowie (fr. d'Anjou) – nazwą tą określa się kilka rodów rządzących w Hrabstwie Andegawenii (fr. Anjou), krainie w zachodniej Francji. Pierwsi Andegawenowie byli hrabiami Andegawenii od czasów karolińskich, zwie się ich także Ingelgerami od protoplasty rodu – Ingelgera. Druga dynastia andegaweńska była spokrewniona z pierwszą, ale zwana jest także od pewnego momentu Plantagenetami. Pozostałe rody andegaweńskie były młodszymi liniami królewskiego rodu Francji – Kapetyngów.

Zobacz też: Władcy Andegawenii.

Spis treści

IngelgerowieEdytuj

Osobny artykuł: Ingelgerowie.

Pierwsza dynastia andegaweńska wywodziła się z miejscowego możnowładztwa. Ich protoplastą był Ingelger. Jego syn Fulko I Rudy od 909 r. tytułował się hrabią Angers. Jego potomkowie wygaśli w linii męskiej w 1060 r. na Godfrydzie II Martelu. Zobacz: Genealogia potomków Ingelgera w: M.Marek, Genealogy.Eu

Andegawenowie-PlantageneciEdytuj

Andegawenowie
 
Kraj Francja, Anglia, Królestwo Jerozolimskie
Tytuły władcy Andegawenii
królowie Anglii
królowie Jerozolimy
Gałęzie Plantageneci

Andegawenię po Gotfrydzie II przejął Godfryd III Brodaty, syn Ermengardy d’Anjou (siostry Gotfryda II) i Gotfryda II z Gatinas. Nowa dynastia podzieliła się w I poł. XII w. na dwie linie, panujące w Jerozolimie i w Anglii:

Młodsze linie władców FrancjiEdytuj

KapetyngowieEdytuj

 
Herb Kapetyngów Francuskich

Karol I Andegaweński, hrabia Andegawenii od 1246, syn króla Francji Ludwika VIII Lwa, w 1266 – przy poparciu papieskim pokonawszy zwolenników dynastii Hohenstaufów – został ogłoszony królem Sycylii i Neapolu. W 1282 utracił Sycylię na rzecz króla Aragonii. Karol II oddał w 1290 r. Andegawenię królom Francji. Jego potomkowie podzielili się na gałęzie:

  • Najstarsza linia wywodząca się od prawnuka Karola I – Karola Roberta – panowała od 1308 r. w królestwie Węgier. W 1320 r. Karol Robert poślubił Elżbietę, córkę Władysława I Łokietka. Popierał Polskę w jej walkach z Krzyżakami i Luksemburgami. Po śmierci Karola Roberta w 1342 r. tron objął jego syn Ludwik Węgierski, siostrzeniec i sojusznik Kazimierza III Wielkiego, jeden z najwybitniejszych władców Węgier. Po śmierci Kazimierza Wielkiego wstąpił w 1370 r. na tron Polski. Po Ludwiku Węgierskim tron polski objęła jego córka, Jadwiga Andegaweńska. Jej śmierć w 1399 r. zakończyła okres rządów Andegawenów w Polsce.
  • Młodsza linia wywodząca się Roberta Mądrego rządziła w Neapolu do 1381.
  • Najmłodsza rządziła w księstwie Durazzo (tereny dzisiejszej Albanii), w Neapolu (1381-1435) oraz przejściowo na Węgrzech (1385-1386). Ostatnia z rodu królowa Neapolu Joanna II zmarła w 1435 r.

(Zobacz: Genealogia potomków Karola Andegaweńskiego w: M.Marek, Genealogy.Eu)

GenealogiaEdytuj

Ludwik VIII Lew
(1187-1226)
 
Blanka
(1188-1252)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Filip
(1209-1218)
Ludwik IX Święty
(1214-1270)
Robert I d’Artois
(1216-1250)
Filip
(1218-1220)
Jan
(1219-1232)
Alfons z Poitiers
(1220-1271)
Filip Dagobert
(1222-1232)
Izabela
(1225-1269)
Stefan
(1225-1226)
Karol Andegaweński
(1226-1285)
 
Beatrycze Prowansalska
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria Węgierska
(1257-1323)
 
Karol II Andegaweński
(1254-1309)
 
Filip Andegaweński
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Małgorzata
(1273-1299)
Ludwik
(1274-1297)
Rajmund Berengar
(1279/1282-1307)
Blanka
(1280-1310)
Jan
(1283-1308)
 
 
Tristan
(1284-1288)
Eleonora
(1289-1341)
Maria
(1290-1346)
Piotr Tempesta
(1291-1315)
Beatrycze
(1295-1321)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Karol Martel
(1271-1295)
 
Klemencja Habsburg
(1271-1293)
 
 
 
 
 
 
Filip I
(1278-1332)
 
Tamara Angelina, potem
Katarzyna II de Valois
 
Robert I Mądry
(1277-1343)
 
Jolanta
 
Jan
(1294-1336)
 
Agnieszka z Périgord
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Karol Robert
(1288-1342)
 
Elżbieta Łokietkówna
(1305-1380)
 
Beatrycze
(1290-1343)
 
Klemencja Węgierska
(1293-1328)
 
 
5 synów i 5 córek
 
Maria de Valois
 
Karol
(1298-1328)
 
Karol de Durazzo
(1323-1348)
 
Maria z Neapolu
 
Ludwik
(1324-1362)
 
Małgorzata de Sanseverino
 
Robert
(1326-1356)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Władysław
(13241329)
 
Ludwik
(13261382)
 
Andrzej
(13271345)
 
Stefan
(13321354)
 
Joanna I z Neapolu
(1326-1382)
 
Karol Martin
(1327-1327)
 
Maria
(1328-1366)
 
 
 
 
Syn i 4 córki
 
Ludwik
(1344)
 
Karol III z Durazzo
(1345-1385)
 
Agnieszka
(zm. 1347)

Walezjusze andegaweńscyEdytuj

Osobny artykuł: Walezjusze.
 
Herb książąt Andegawenii z dynastii Walezjuszów andegaweńskich

Po śmierci Małgorzaty andegaweńskiej (1299) samodzielnym władcą Andegawenii został jej mąż, Karol Walezjusz, brat króla Francji Filipa IV Pięknego. W 1328 roku, w momencie objęcia francuskiego tronu przez Filipa VI (syna Karola Walezjusza), nastąpiło połączenie Andegawenii z domeną królewską. Andegawenię jako księstwo otrzymał w 1360 roku Ludwik I Andegaweński, syn króla Francji Jana II Dobrego[1]. Ludwik I w 1382 został adoptowany przez królową Neapolu Joannę I i przejął jej tytuł królewski. Faktycznie władzę w Neapolu w latach 1435-1442 sprawował tylko jego wnuk Rene Andegaweński. Ta linia Andegawenów wygasła na Karolu IV z Maine, tytularnym królu Neapolu w 1481. Przedstawiciele tej linii rządzili również w Lotaryngii w latach 1431-1473.(Zobacz: Genealogia potomków Ludwika I w: M.Marek, Genealogy.Eu).

GenealogiaEdytuj

Ludwik I
(1339-1384)
 
 
Maria z Blois-Châtillon
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Maria
(ur. 1370)
Ludwik II
(1377-1417)
 
 
Jolanta AragońskaKarol
(1380-1404)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Ludwik III
(1403-1434)
 
 
Małgorzata SabaudzkaMaria
(1404-1463)
 
Karol VII Walezjusz
 
Rene
(1409-1480)
 
  
 
Izabela LotaryńskaJolanta
(1412-1440)
 
Franciszek I BretońskiKarol III
(1414-1472)
 
 
Izabela
z Luxemburga-Saint-Pol
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Izabela
 
Jan II
(1425-1470)
 
 
Maria BurbonLudwik
(1427-1445)
markiz Pont-à-Mousson
Mikołaj
(1428-1430)
Jolanta
(1428-1483)
 
Fryderyk II
 
Małgorzata
(1429-1482)
 
Henryk VI Lancaster
 
 
 

(1431-1432)
 
Ludwika
(1436-1438)
Anna
(1437-1450)
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
Izabela
(1445-1446)
Rene
(1446-1450)
Izabela
(1447-1448)
Mikołaj I
(1448-1473)
 
Joanna z Vaudémont
 
Karol IV
(1436-1481)
 
Ludwika
(1445-1477)
 
Jakub Armaniacki
 
 
 

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. J. E. Morby, Dynastie świata, Kraków 1995, s. 135.