Otwórz menu główne

Aleksander Schoeneich

Aleksander Schoeneich (9 lutego 1861 w Warszawie, zm. 8 maja 1939 w Lublinie) – duchowny luterański, w latach 1902–1937 superintendent diecezji warszawskiej, a w latach 1937–1939 diecezji wołyńskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego w Polsce.

Aleksander Schoeneich
ilustracja
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 9 lutego 1861
Warszawa
Data i miejsce śmierci 8 maja 1939
Lublin
superintendent diecezji warszawskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego
Okres sprawowania 1902–1937
superintendent diecezji wołyńskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego
Okres sprawowania 1937–1939
Wyznanie luterańskie
Kościół Kościół Ewangelicko-Augsburski
Ordynacja 1886
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

ŻyciorysEdytuj

Był synem Edwarda Schoeneicha i Emilii z domu Wanke. Pod wpływem proboszcza parafii Św. Trójcy w Warszawie ks. Leopolda Otto podjął studia w zakresie teologii ewangelickiej, filozofii i religioznawstwa na uniwersytecie w Dorpacie (obecnie Tartu w Estonii). Jego praca dyplomowa poświęcona analizie biblijno-teologicznej Pawłowej nauki o Komunii Świętej została nagrodzona złotym medalem. W lutym 1886 został wikariuszem w parafii Św. Trójcy w Warszawie i kapelanem wojsk carskich obsługującym duszpastersko Łotyszy i Estończyków. Jednocześnie był administratorem parafii Stara Iwiczna[1].

17 czerwca 1888 został wybrany proboszczem parafii ewangelicko-augsburskiej w Lublinie i funkcję tę pełnił przez ponad 50 lat aż do śmierci. Równocześnie prowadził płodną działalność pisarską (autor ponad 300 artykułów) i redakcyjną (w latach 1898-1935 był współredaktorem czasopisma Zwiastun Ewangeliczny)[1].

W 1902 został superintendentem (zwierzchnikiem) diecezji warszawskiej Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego, zaś w latach był superintendentem diecezji wołyńskiej tegoż Kościoła[1].

Był członkiem Rady Miasta Lublina (1916–1918), uczestniczył w pracach Komisji Plebiscytowej na Rzecz Polski na Mazurach, działał w Towarzystwie Krajoznawczym, Polskim Czerwonym Krzyżu, Kasie Mianowskiego, Polskiej Macierzy Szkolnej, Towarzystwie dla Poznawania Polskiej Reformacji, Lidze Morskiej i Państwowej Lidze Powietrznej[1].

Wybrane publikacjeEdytuj

  • Do Boga. Modlitwy dla chrześcijan ewangelików, Warszawa 1938; Warszawa 1954.
  • Konfesja Augsburska czyli Wyznanie wiary przedstawione cesarzowi Karolowi V na sejmie w Augsburgu, Warszawa: W. Mietke, 1930.
  • Krótka historia kościoła chrześcijańskiego w życiorysach z osobnym działem historii reformacji w Polsce, Warszawa: W. Mietke, 1925; Lublin 1936[2].

Odznaczenia i inne wyróżnieniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e Adrian Uljasz: Ks. dr Aleksander Schoeneich (1861-1939) (pol.). www.jednota.pl. [dostęp 2015-04-26].
  2. Schoeneich, Aleksander (1861-1939). (pol.). bn.org.pl. [dostęp 2015-04-26].