Alexander Frick

Alexander Frick (ur. 18 lutego 1910, zm. 31 października 1991) – liechtensteiński polityk, premier Liechtensteinu, działacz Postępowej Partii Obywatelskiej, deputowany Landtagu.

Alexander Frick
Data i miejsce urodzenia 18 lutego 1910
Schaan, Liechtenstein
Data i miejsce śmierci 31 października 1991
Schaan, Liechtenstein
Liechtenstein Premier Liechtensteinu
Okres od 3 września 1945
do 16 lipca 1962
Przynależność polityczna Postępowa Partia Obywatelska
Poprzednik Josef Hoop
Następca Gerard Batliner
Odznaczenia
Order Zasługi Księstwa Liechtenstein II

ŻyciorysEdytuj

Alexander Frick urodził się jako syn rolnika Alexandra i jego żony Theresii Wagner[1]. Miał dziewięcioro rodzeństwa. W 1939 roku poślubił Hildegard Kranz, z którą miał dziewięcioro dzieci. W latach 1925-1929 uczył się w seminarium nauczycielskim w Rickenbach. Po ukończeniu nauki pracował jako szeregowy pracownik w urzędzie skarbowym Vaduz, a od 1936 do końca II wojny światowej pełnił funkcję prezesa tego urzędu. W roku 1931 zasłynął jako fundator pierwszej w kraju drużyny skautowskiej. W latach 1935-1937 był prezesem Liechtensteińskiego Komitetu Olimpijskiego.

Po zakończeniu II wojny światowej, Josef Hoop, odszedł ze stanowiska i 3 września 1945 r. Alexander Frick został nowym (czwartym) premierem Liechtensteinu z ramienia Postępowej Partii Obywatelskiej. Podczas swojej kadencji Frick opowiadał się za wewnętrznym pokojem w kraju pomiędzy środowiskami popierającymi III Rzeszę, a także tymi sprzeciwiającymi się nazizmowi. Jego plan obejmował reintegrację byłych nazistów, ale także ukaranie osób, które złamały prawo w czasach nazizmu. W ten sposób ukarane zostały osoby, które były zaangażowane w zamach stanu w 1939 r., a zagraniczni urzędnicy nazistowscy zostali wydaleni. Po objęciu urzędu Alexander Frick stanął również przed trudnym problemem dezerterów z 1. Rosyjskiej Armii Narodowej, którzy przekroczyli granice Liechtensteinu. Związek Radziecki zażądał od Liechtensteinu ekstradycji dawnych żołnierzy kolaborującej z Niemcami armii. Ostatecznie premier postanowił nie wydalać Rosjan i udzielił im azylu. Wydarzenia te upamiętnia pomnik we wsi Hinterschellenberg. Odmową ekstradycji żołnierzy premier zyskał reputację wśród dyplomatów zachodnich, co pomogło mu odnieść sukces w polityce zagranicznej. Podczas kadencji Fricka poprawie uległy stosunki z Austrią, a także dalej rozwijały się stosunki ze Szwajcarią, natomiast Liechtenstein zaczął aktywnie uczestniczyć w organizacjach międzynarodowych.

Alexander Frick zdobył również uznanie w związku z polityką wewnętrzną. Za jego kadencji Liechtenstein częściowo uniezależnił się od sąsiadów. Sceptycznie podchodził on do rozwoju opartego na zagranicznych pracownikach i prowadził dosyć restrykcyjną politykę imigracyjną. Promował rozwój przemysłu i za jego kadencji powstały miejsca pracy dla wszystkich obywateli kraju. Ponadto powstały wówczas dwie elektrownie oraz obniżono podatek od osób prawnych. Równocześnie swoją polityką wspierał rozwój rolnictwa.Promował wartości rodzinne, dlatego też wprowadzono za jego kadencji ulgi podatkowe dla rodzin. Ponadto wprowadził ubezpieczenia emerytalne (AHV), a także ubezpieczenia na wypadek inwalidztwa.

22 czerwca 1962 roku ze względów zdrowotnych, zrezygnował z pełnionej przez ponad 15 lat funkcji premiera. W latach 1966−1974 ponownie zaangażował się w politykę, jako deputowany w Landtagu. 1966−1970 był przewodniczącym, a 1970−1974 wiceprzewodniczącym Landtagu.

W 1961 r. Alexander Frick otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu we Fryburgu.

Jego wnuk − Mario Frick również pełnił funkcję premiera.

PrzypisyEdytuj

  1. Wpis o Alexandrze Fricku w leksykonie historycznym https://historisches-lexikon.li/Frick,_Alexander