Otwórz menu główne

Andrij Brodij ukr. Андрій Бродій (ur. 2 lipca 1895 we wsi Kywiażd pod Irszawą na Zakarpaciu, zm. 7 grudnia 1946 w Użhorodzie) – rusiński polityk czechosłowacki okresu międzywojennego, orientacji moskalofilskiej, premier autonomicznej Ukrainy Karpackiej (1938), nauczyciel.

Andrij Brodij
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 2 lipca 1895
Kywiażd, Austro-Węgry
Data i miejsce śmierci 7 grudnia 1946
Użhorod, USRR, ZSRR
Premier Ukrainy Karpackiej w ramach Czecho-Słowacji
Okres od 11 października 1938
do 25 października 1938
Poprzednik nowy urząd
Następca Augustyn Wołoszyn

Urodził się w bogatej rodzinie chłopskiej, jego ojciec pracował w USA. W 1914 ukończył seminarium nauczycielskie w Użhorodzie i rozpoczął pracę w zawodzie nauczyciela.

W czasie I wojny światowej został powołany do armii austro-węgierskiej, walczył, był ranny.

Zwolennik moskalofilskiej orientacji narodowościowej oraz prowęgierskiej orientacji państwowej wśród Rusinów na Zakarpaciu; współpracownik prawosławnego biskupa Stojki. Był członkiem Towarzystwa im. Duchnowycza i jednym z założycieli Włościańskiego Związku Autonomicznego, którego przywódcą został w latach 30.

Od 11 października do 25 października 1938 pierwszy premier rządu autonomicznej Ukrainy Karpackiej. Aresztowany przez władze czechosłowackie za poparcie dla przyłączenia Rusi Zakarpackiej do Królestwa Węgier. Po aneksji Karpato-Ukrainy przez Węgry w marcu 1939 został wraz z innymi przywódcami Włościańskiego Związku Autonomicznego dokooptowany w maju 1939 do parlamentu węgierskiego w Budapeszcie, jako poseł jego izby niższej, bez przeprowadzenia wyborów. Wydawał na Zakarpaciu gazetę „Русская правда” (1939-1940) i „Русское слово” (1940-1944).

29 listopada 1945 został aresztowany przez NKWD. W maju 1946 skazany na karę śmierci przez sowiecki sąd za współpracę z rządem Horthego. Został rozstrzelany 11 czerwca 1946 (według innych źródeł 7 grudnia tego roku). Pochowany w Użhorodzie.

Bibliografia, literatura, linkiEdytuj

  • Андрій Бродій w: Енциклопедія історії України: Т. 1. Редкол.: В. А. Смолій (голова) та ін. НАН України. Інститут історії України. – Київ 2003, Wyd. «Наукова думка». ​ISBN 966-00-0632-2​.