Otwórz menu główne

Antoni Wysocki (pisarz)

polski pisarz
Ten artykuł dotyczy pisarza. Zobacz też: Antonin Wysocki – warszawski dagerotypista.

Antoni Godziemba Wysocki (ur. 17 sierpnia [lub 17 stycznia] 1872 w Hrehorowie, powiat stanisławowski, zm. 14 sierpnia 1944 w Warszawie) – polski dramaturg i powieściopisarz.

Antoni Godziemba Wysocki
Data i miejsce urodzenia 17 sierpnia lub 17 stycznia 1872
Hrehorów
Data i miejsce śmierci 14 sierpnia 1944
Warszawa
Dziedzina sztuki dramat, powieść, nowela
Epoka Młoda Polska, dwudziestolecie międzywojenne

Studiował prawo i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim. Brał czynny udział w życiu teatralnym Lwowa, m.in. był założycielem Teatru Niezależnego i organizatorem pierwszej polskiej wystawy teatralnej. Tworzył dramaty, powieści, nowele. Zginął 14 sierpnia 1944 podczas powstania warszawskiego.

TwórczośćEdytuj

  • 1895: Dom zdrowia
  • 1896: Przez kłamstwo do szczęścia
  • 1897: Namiętność
  • 1897: Aniołowie z gliny
  • 1902: W słońcu
  • 1902: Zabawy mędrców
  • 1903: Narodziny upiora
  • 1913: Odwiedziny
  • 1918: Kasztelanka
  • 1925: Zabawy mędrców
  • 1934: Kwiaty na stepie
  • 1935: Polonez Ogińskiego

BibliografiaEdytuj

  • Wiesława Albrecht-Szymanowska, Wysocki Antoni Godziemba, w: Dawni pisarze polscy od początków piśmiennictwa do Młodej Polski. Przewodnik biograficzny i bibliograficzny, tom V: U–Ż, uzupełnienia, indeksy (koordynacja całości Roman Loth), Warszawa 2004, s. 131–132.
  • Antoni Wysocki Godziemba w Indeksie Autorów Polonistyki
  • Artur Hutnikiewicz: Młoda Polska. Wyd. IX - 5 dodruk. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2012, s. 434, seria: Wielka Historia Literatury Polskiej. ISBN 978-83-01-13850-9.