Aparat apikalny
Aparat apikalny, pierścień apikalny lub aparat szczytowy (ang. Ascus apex) – struktura na szczycie worków u workowców[1]. Występuje w workach jednościennych (unitunikowych) i bierze udział w wydostawaniu się askospor z tych worków. W zależności od budowy aparatu apikalnego wyróżnia się 3 typy tych worków:
- dzióbkowe, posiadające na szczycie dzióbek. Jest to wydłużony szczyt wewnętrznej ściany worka z wąską szparą, przez którą wydostają się zarodniki. Występują np. u Hypocreales;
- annelowe, występujące np. u Helotiales. Mają wyraźny pierścień otaczający otwór, przez który wyrzucane są zarodniki;
- hypodermatowe, występujące np. u Rhytismatales. Mają słabo widoczny pierścień[2].
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/4/48/Image004_KOH%2BMLZ.png/240px-Image004_KOH%2BMLZ.png)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/95/2012-02-16_Coccomyces_dentatus_%28J.C._Schmidt_%26_Kunze%29_Sacc_199894.jpg/240px-2012-02-16_Coccomyces_dentatus_%28J.C._Schmidt_%26_Kunze%29_Sacc_199894.jpg)
Reakcja pierścienia w aparacie apikalnym z jodyną lub odczynnikiem Melzera jest jedną z prób przy diagnozowaniu gatunków. Pierścień ten może być amyloidalny, gdy pod wpływem jodyny barwi się na niebiesko, lub nieamyloidalny, gdy jodyna nie wybarwia go na niebiesko[2].
Przypisy
edytuj- ↑ Selim Kryczyński , Zbigniew Weber (red.), Fitopatologia, t. 1. Podstawy fitopatologii, Poznań: Powszechne Wydawnictwo Rolnicze i Leśne, 2010, ISBN 978-83-09-01063-0 .
- ↑ a b Joanna Marcinkowska , Oznaczanie rodzajów grzybów sensu lato ważnych w fitopatologii, Warszawa: PWRiL, 2012, ISBN 978-83-09-01048-7 .