Berkmans Speed Scout

Amerykański prototypowy samolot myśliwski z okresu I wojny światowej
Berkmans Speed Scout

Berkmans Speed Scout – wczesny amerykański samolot myśliwski z okresu I wojny światowej zaprojektowany przez braci Maurice’a i Emile’a Berkmansów. Samolot został przetestowany przez Aviation Section, U.S. Signal Corps, ale pomimo dobrych osiągów nie wszedł do produkcji seryjnej z powodu zakończenia wojny.

HistoriaEdytuj

Samolot powstał w 1916 jako prywatna inicjatywa braci Maurice’a i Emile’a Berkmansów i został oblatany rok później w 1917[1]. Według ówczesnej terminologii amerykańskiej, samolot określany był jako scout (dosłownie – „zwiadowczy”, „rozpoznawczy”)[2]. Zgodnie z ich nazwą, ówczesne scouty (nazwa weszła do użycia około 1914) używane były do zadań rozpoznawczych i początkowo były nieuzbrojone[2]. Po wybuchu wojny nieuzbrojone, jednomiejscowe scouty zostały wkrótce uzbrojone w nieruchome, strzelające do przodu karabiny maszynowe, dając w ten sposób początek klasycznym samolotom myśliwskim[2]. W ówczesnej terminologii amerykańskiej samoloty myśliwskie określane były jako samoloty pościgowe (pursuit), ale określenie scout w odniesieniu od jednosilnikowych, jednomiejscowych samolotów używane było jeszcze do końca wojny[2].

W 1918 maszyna była testowana przez Aviation Section, U.S. Signal Corps (sekcję lotniczą United States Army) i została oceniona bardzo wysoko[1]. Chwalono jej osiągi, szczególnie prędkość wznoszenia i zwrotność, ale była ona trudna do kołowania i lądowania[3]. W jednym z testów samolot wzbił się na wysokość 6706 metrów[3]. Z powodu zakończenia wojny nie weszła do produkcji seryjnej[1][3]. Jedyny prototyp został zakupiony przez Armię do testów wytrzymałościowych półskorupowego kadłuba[3].

Proponowano także budowę samolotu w wersji B-2 z silnikiem Liberty L-12, ale nie zrealizowano tego projektu[1][4]. Według jednego ze źródeł planowano także budowę modelu B-3, ale nie są znane szczegóły techniczne tej maszyny[4].

Opis konstrukcjiEdytuj

Berkmans Speed Scout był dwupłatowym, jednosilnikowym, jednomiejscowym samolotem myśliwskim[1]. Samolot napędzany był 9-cylindrowym silnikiem rotacyjnym typu Gnome Monosoupape o mocy 100 koni mechanicznych[1]. Samolot miał konstrukcję drewnianą o okrągłym przekroju z wyjątkiem kadłuba, który miał konstrukcję półskorupową. Była ona zupełnie typowa jak na ówczesny okres[3]. Dwupłatowe skrzydła łączył jeden rząd rozpórek i naciągi krzyżowe[1]. Podobnie jak współczesny mu Curtiss S-2 Wireless Speed Scout używał podwozia typu Ackermann Spring[5]. Podwozie tego typu rozwiązywało problem z użyciem amortyzatorów w podwoziu klasycznym, w którym końce wspólnej osi kół były przymocowywane do dolnej części rozpórek (zastrzałów)[5]. W podwoziu Ackermann Spring szprychy kół miały zakrzywiony kształt i wykonane były z płaskiej stali resorowej. Poważną wadą takiego rozwiązania była jednak mała odporność na obciążenia boczne i nie było ono szeroko stosowane[5]. Samolot miał być uzbrojony w dwa nieruchowe, strzelające do przodu karabiny maszynowe kalibru 7,62 mm[1].

Dane taktyczno-techniczneEdytuj

Berkmans Speed Scout[1] Berkmans Speed Scout B-2[6]
Napęd i moc [KM] Gnome Monosoupape 100 Libery L-12 400
Rozpiętość skrzydeł [m] 7,92 9,14
Długość [m] 5,49 6,17
Wysokość [m] 2,44
Masa własna [kg] 372
Masa startowa [kg] 540 1084
Prędkość maksymalna [km/h] 185
Pułap maksymalny [m] 6706
Prędkość wznoszenia [m/min] 335
Długotrwałość lotu [h] 2,5

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i E. Angellucci: American Fighter. s. 58.
  2. a b c d P. Bowers: Curtiss Aircraft. s. 130.
  3. a b c d e Berkmans Speed Scout (ang.). aviastar.org. [dostęp 2014-11-18].
  4. a b E. F. Heyn (red): United States Army and Air Force Fighters. s. 23.
  5. a b c P. Bowers: Curtiss Aircraft. s. 133.
  6. E. F. Heyn (red): United States Army and Air Force Fighters. s. 238.

BibliografiaEdytuj

  • Peter Bowers: Curtiss Aircraft, 1907-1947. London: Putnam & Company Ltd., 1979. ISBN 0-370-10029-8.
  • E. F. Heyn, Kimbrough S Brown, R. A. Freeman, M. J. F. Bowyer, P. Berry (red): United States Army and Air Force Fighters, 1916-1961. Jefferson, N.C.: Harleyford Publications Ltd, 1962. ASIN B000K9O2VY. ISBN 0-8168-6385-7. OCLC 1560885. (ang.)
  • Enzo Angellucci, Peter Bowers: American Fighter: The Definitive Guide to American Fighter Aircraft from 1917 to the Present. Haynes Publishing Group, 1979. ISBN 0-85429-635-2.

Linki zewnętrzneEdytuj