Bibelot
Bibelot (fr. „gracik”) – niewielki przedmiot, najczęściej niemający istotnej wartości użytkowej, spełniający funkcję ozdobną; określenie używane zwykle w liczbie mnogiej.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3d/Porslinsfigurer._%C3%85rstiderna_-_Hallwylska_museet_-_87116.jpg/240px-Porslinsfigurer._%C3%85rstiderna_-_Hallwylska_museet_-_87116.jpg)
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/9/9c/2023_Bibelot.jpg/240px-2023_Bibelot.jpg)
Cechy
edytujBibelotem jest nieduży dekoracyjny obiekt wykonany ze zdobionej porcelany, brązu, srebra, laki, także złotniczy, emaliowany bądź z innych podobnie efektownych materiałów. Są to wyroby, których funkcja dekoracyjna przeważa nad użytecznością i zazwyczaj o większej wartości artystycznej i materialnej.
Rola i zastosowanie
edytujBibeloty (m.in. figurki, puzderka, flakoniki, także drobne przedmioty egzotyczne) ustawiano na etażerkach, gerydonach, w serwantkach, sekretarzykach, oszklonych gablotach, na półkach, parapetach kominków itp. miejscach, dla upiększenia pomieszczenia i wzbudzania zainteresowania swym pięknem, rzadkością lub niepospolitością. Swoją obecnością podkreślały zamożność właścicieli. Współcześnie funkcję domowych bibelotów często pełnią drobne przedmioty pamiątkowe.
Etymologia
edytujWyraz przejęty z francuszczyzny, pochodzący od starofrancuskiego beubelet (XII w.), oznaczającego zarazem błyskotkę, świecidełko, ozdóbkę, drobiazg, drobnostkę, błahostkę i cacko, a także klejnocik i biżuterię – co z kolei wywodzi się od słowa belbel (igraszka, pieścidełko, zabawka), mającego swój pierwotny źródłosłów w bel (piękny)[1].
Zobacz też
edytujPrzypisy
edytujBibliografia
edytuj- Krystyna Zwolińska, Zasław Malicki: Mały słownik terminów plastycznych. Warszawa: Wiedza Powszechna 1993, s. 42
- Słownik wyrazów obcych PWN. Warszawa: PWN, 1991, s. 108
- Słownik terminologiczny sztuk pięknych (red. Stefan Kozakiewicz). Warszawa: PWN, 1969, s. 41