Otwórz menu główne

Bitwa o Madryt – oblężenie Madrytu, które miało miejsce w trakcie hiszpańskiej wojny domowej, długotrwała bitwa między nacierającymi frankistami a broniącymi się republikanami od 8 listopada 1936 do 28 marca 1939.

Bitwa o Madryt
hiszpańska wojna domowa
Ilustracja
Obrońcy Madrytu na ulicach miasta.
Czas 8 listopada 1936 –
28 marca 1939
Miejsce Madryt
Terytorium Hiszpania
Przyczyna dążenie frankistów do zdobycia stolicy Hiszpanii i do przejęcia władzy w całym kraju
Wynik zwycięstwo frankistów po długotrwałym oblężeniu
Strony konfliktu
 Hiszpania
Brygady Międzynarodowe
 Hiszpania
 Włochy
 III Rzesza
Dowódcy
Druga Republika Hiszpańska José Miaja
Druga Republika Hiszpańska Buenaventura Durruti †
Hans Beimler †
Państwo Hiszpańskie Francisco Franco
Państwo Hiszpańskie Emilio Mola
Siły
42 000 20 000
Straty
~5000 ogółem (w tym ludność cywilna) ~5000 ogółem
Położenie na mapie Hiszpanii
Mapa lokalizacyjna Hiszpanii
miejsce bitwy
miejsce bitwy
40°25′08,0400″N 3°41′30,9840″W/40,418900 -3,691940
Hiszpańska wojna domowa

AlkazarMajorkaLa CabezaMadrytJaramaGuadalajaraHuescaBelchiteBruneteTeruelPalosEbro

Spis treści

BitwaEdytuj

Bitwa o Madryt rozpoczęła się frontalnymi atakami sił generała Francisco Franco, w skład których wchodziły Hiszpańskie Siły Kolonialne (większość marokańskich), najemnicy z Legii Cudzoziemskiej oraz oddziałami nacjonalistów hiszpańskich. Republikanie, którzy mieli problemy ze zorganizowaniem stałych sił zbrojnych, utworzyli Armię Ludową i pospiesznie przygotowywali obronę stolicy. Obrońców Madrytu wsparły licznie przybyłe Brygady Międzynarodowe.

Ofensywa nacjonalistyczna została odparta na przedmieściach Madrytu, a walki przerodziły się w wojnę pozycyjną. Obie strony próbowały wyprzeć lub wedrzeć się w siły przeciwnika. Zimą front ustabilizował się około 10 km na północny zachód od Madrytu. Walk na froncie zaprzestano aż do puczu pułkownika Casado w marcu 1939, wtedy to podzielone i walczące ze sobą nawzajem siły republikańskie zostały tak mocno zdezorganizowane, że Franco dostrzegł szansę i zaatakował. Madryt poddał się bez walki, co zakończyło ponad dwuipółroczne ataki na miasto[1].

Obrona Madrytu miała ważne znaczenie w walkach w całej Hiszpanii, ponieważ siły republikańskie walczyły z wielkim poświęceniem w celu pomocy stolicy. Ten czynnik decydował o długości i zaciętości prowadzonych działań wojennych.

Polacy w bitwie o MadrytEdytuj

Dużą rolę w republikańskiej obronie Madrytu odegrali Polacy walczący m.in. w batalionie imienia Jarosława Dąbrowskiego. Ogólne straty Polaków w tej bitwie sięgały 1200 zabitych – była to prawie 1/3 strat poniesionych przez siły republikańskie[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Ostatnie dni Republiki [w:] Lech Wyszczelski, Bohaterowie stu bitew, Krajowa Agencja Wydawnicza, 1986, ISBN 83-03-01442-0 [dostęp 2019-06-18].
  2. Hugh 1994 ↓, s. 490.

BibliografiaEdytuj

  • Antony Beevor: The battle for Spain: The Spanish civil war 1936-1939. London: Penguin Books, 2006. ISBN 978-0-14-303765-1.
  • Thomas Hugh: The Spanish Civil War. London: Penguin Books, 2001. ISBN 978-0-14-101161-5.
  • Gabriel Jackson: The Spanish Republic and the Civil War 1931-1939. Princeton: Princeton University Press, 1967.