Bitwa w dniu św. Mateusza

Bitwa w dniu św. Mateusza – starcie zbrojne, które miało miejsce 21 września 1217 podczas podboju Estonii przez Niemców i Duńczyków (tzw. krucjaty liwońskiej).

Bitwa w dniu św. Mateusza
krucjaty północne
Czas

21 września 1217

Miejsce

niedaleko Viljandi, Estonia

Terytorium

obecna Estonia

Wynik

zwycięstwo krucjaty

Strony konfliktu
starostwa estońskie Kawalerowie Mieczowi
Liwowie
Latgalowie
Dowódcy
Lembitu Volquin
Kaupo z Turajdy
Siły
6 000 3 000
Straty
1 000 – 1 400
Położenie na mapie Estonii
Mapa konturowa Estonii, blisko centrum na dole znajduje się punkt z opisem „miejsce bitwy”
58°26′48″N 25°28′57″E/58,446667 25,482500

Kawalerowie mieczowi wyprawili się przeciwko koalicji starostw w Estonii wspólnie ze świeżo nawróconymi przez siebie Liwami i Łatgalami. Uformowali szyki bojowe z Niemcami w centrum, Liwami na prawym i Łatgalami na lewym skrzydle. Mimo że Estom udało się zmusić do ucieczki Liwów, w centrum Niemcy przełamali szyki Lembitu i okrążyli walczące z Łatgalami prawe skrzydło estońskie i bitwa zakończyła się klęską Estów; zginął Lembitu i ponad tysiąc jego wojowników; straty drugiej strony są nieznane; wiadomo jedynie, że zginął sprzymierzony z Niemcami liwoński starosta Kaupo z Turajdy.

BibliografiaEdytuj

  • Jan Lewandowski, Historia Estonii, Wrocław-Warszawa-Kraków 2002.