Otwórz menu główne
Najstarszy w Ameryce Północnej blokhauz wybudowany w 1750 r.
Południowa Afryka - blokhauz zbudowany w czasie II wojny burskiej przez wojska brytyjskie.

Blokhauz lub blokhaus (niem. Blockhaus; Block - blokada; Haus - dom) – niewielka wojskowa, ufortyfikowana budowla pełniąca funkcję schronu bojowego ze strzelnicami, służąca jako ostateczny punkt oporu[1].

Budowano go m.in. wewnątrz redut i lunet[1]. Stosowany był do ochrony mostów, tuneli, przejść i innych ważnych punktów strategicznych. Samodzielne blokhauzy były również wykorzystywane w terenach słabo zaludnionych, szczególnie w czasie wojen kolonialnych.

Blokhauz z przeciwskarpy Bastionu Colomb lewobrzeżnego rdzenia Twierdzy Poznań
Blokhauz z przeciwskarpy Bastionu Colomb lewobrzeżnego rdzenia Twierdzy Poznań

PrzypisyEdytuj

  1. a b Bochenek 1989 ↓, s. 24.

BibliografiaEdytuj

  • Witold Szolginia: Architektura. Warszawa: Sigma NOT, 1992, s. 26. ISBN 83-85001-89-1.
  • Marian Laprus [red.]: Leksykon wiedzy wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1979, s. 45. ISBN 83-11-06229-3.
  • Ryszard Henryk Bochenek: 1000 słów o inżynierii i fortyfikacjach. Warszawa: Wydawnictwo Ministra Obrony Narodowej, 1989. ISBN 83-11-07423-2.