Bohiń (miejscowość)

Bohiń[2] (biał. Богіна; ros. Богино) – agromiasteczko na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim, w sielsowiecie Dalekie.

Bohiń
Богіна
Ilustracja
Cerkiew Opieki Matki Bożej
Państwo

 Białoruś

Obwód

witebski

Rejon

brasławski

Sielsowiet

Dalekie

Populacja (2009)
• liczba ludności


355[1]

Położenie na mapie obwodu witebskiego
Mapa konturowa obwodu witebskiego, po lewej nieco u góry znajduje się punkt z opisem „Bohiń”
Położenie na mapie Białorusi
Mapa konturowa Białorusi, u góry nieco na lewo znajduje się punkt z opisem „Bohiń”
Ziemia55°25′24″N 26°48′07″E/55,423333 26,801944
Portal Białoruś

Znajdują się tu parafialna cerkiew prawosławna pw. Opieki Matki Bożej[3] oraz kaplica rzymskokatolicka[4].

HistoriaEdytuj

W dwudziestoleciu międzywojennym wieś leżała w Polsce, w województwie nowogródzkim (od 1926 w województwie wileńskim), w powiecie dziśnieńskim (od 1926 w powiecie brasławskim), w gminie Bohiń.

Według Powszechnego Spisu Ludności z 1921 roku wieś zamieszkiwało 88 osób, 9 było wyznania rzymskokatolickiego a 79 prawosławnego. Jednocześnie 20 mieszkańców zadeklarowało polską przynależność narodową, 66 białoruską a 2 rosyjską. Było tu 20 budynków mieszkalnych[5].

Wierni Kościoła katolickiego należeli do parafii w m. Dalekie i a prawosławni do miejscowej parafii. Podlegała pod Sąd Grodzki w Opsie i Okręgowy w Wilnie; mieścił się tu właściwy urząd pocztowy[6].

W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR.

Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi.

PrzypisyEdytuj

  1. Liczby ludności miejscowości obwodu witebskiego na podstawie spisu ludności wg stanu na dzień 14 października 2009 roku (ros.).
  2. Urzędowy wykaz polskich nazw geograficznych świata, Warszawa 2013, s. 23.
  3. Браславское благочиние (ros.). eparhia992.by. [dostęp 2021-03-16].
  4. Богино (ros.). globus.tut.by. [dostęp 2021-03-16]. [zarchiwizowane z tego adresu (2021-03-07)].
  5. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. 7, część 2, 1924, s. 39.
  6. Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej z oznaczeniem terytorjalnie im właściwych władz i urzędów oraz urządzeń komunikacyjnych, Przemyśl, Warszawa 1933, s. 125.

BibliografiaEdytuj

  • Skorowidz miejscowości Rzeczypospolitej Polskiej: opracowany na podstawie wyników pierwszego powszechnego spisu ludności z dn. 30 września 1921 r. i innych źródeł urzędowych., t. T. VII, cz. 2, 1924