Brooks Johnson

amerykański lekkoatleta (sprinter) i trener lekkoatletyczny

Brooks Johnson (ur. 28 lutego 1934[1] w Miami[2]) – amerykański trener lekkoatletyczny, w młodości sprinter.

Brooks Johnson
Data i miejsce urodzenia 28 lutego 1934
Miami
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Stany Zjednoczone
Igrzyska panamerykańskie
złoto São Paulo 1963 sztafeta 4 × 100 m

Ukończył studia z antropologii kulturowej na Tufts University oraz studia prawnicze na Uniwersytecie Chicagowskim. Planował pracować jako prawnik korporacyjny, jednak w latach 1950. firmy prawnicze nie chciały zatrudniać Afroamerykanów[2].

Jednocześnie startował jako lekkoatleta. Jego największym osiągnięciem jest zdobycie złotego medalu na igrzyskach panamerykańskich w 1963 w São Paulo w sztafecie 4 × 100 metrów w składzie: Earl Young, Ollan Cassell, Johnson i Ira Murchison[3][4]. Nie udało mu się zakwalifikować do reprezentacji Stanów zjednoczonych na igrzyska olimpijskie w 1964 w Tokio[2]. Rekord życiowy Johnsona w biegu na 100 jardów wynosił 9,4 s (uzyskany 20 czerwca 1964 w Baltimore)[1].

Równolegle rozpoczął pracę jako trener lekkoatletyczny. Jednym z jego pierwszych podopiecznych był wicemistrz olimpijski z 1960 w biegu na 110 metrów przez płotki Willie May. Johnson zyskał uznanie jako jeden a czołowych trenerów sprinterskich i płotkarskich. Jego podopieczni uczestniczyli we wszystkich letnich igrzyskach olimpijskich od 1968 do 2008 (z przerwą w 1980, kiedy to Stany Zjednoczone zbojkotowały igrzyska olimpijskie w Moskwie). Johnson był członkiem zespołu trenerskiego na igrzyskach w 1976, 1984 (był głównym trenerem reprezentacji lekkoatletek), 2004 i 2008. Pracował także jako trener na Uniwersytecie Florydy, Uniwersytecie Stanforda i California Polytechnic State University[2]. W 1997 został wprowadzony do USTFCCCA Coaches Hall of Fame[5].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Brooks Johnson, Track and Field Statistics [dostęp 2020-08-21] (ang.).
  2. a b c d Peter Kerasotis, Winning Isn’t Everything, Orlando. The City Magazine, 31 lipca 2012 [dostęp 2020-08-21] (ang.).
  3. Steven Olderr: The Pan American Games / Los Juegos Panamericanos. A Statistical History, 1951–1999 / Una Historia Estadística, 1951–1999. Jefferson, North Carolina & London: McFarland & Company, 2005, s. 8. ISBN 978-0-7864-4336-9. (ang.)
  4. Pan-American Games 1963, Track & Field Statistics [dostęp 2020-08-21] (ang.).
  5. Brooks Johnson, ustfccca.org [dostęp 2020-08-21] (ang.).