Otwórz menu główne

Carlos De León

portorykański bokser

Carlos De León (ur. 3 maja 1959 w Rio Piedras) – portorykański bokser, były czterokrotny mistrz WBC w wadze junior ciężkiej.

Carlos De León
Pseudonim "Sugar"
Data i miejsce urodzenia 3 maja 1959
Rio Piedras
Obywatelstwo  Portoryko
Wzrost 183 cm
Styl walki praworęczny
Kategoria wagowa junior ciężka
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 62
Zwycięstwa 53
Przez nokauty 33
Porażki 8
Remisy 1
  1. Bilans walk aktualny na 24.11.1995.

Kariera zawodowaEdytuj

Carlos De León przeszedł do historii jako pierwszy bokser wagi junior ciężkiej, który odzyskał utracony pas, przy czym zrobił to dwukrotnie.

Pierwsze mistrzostwoEdytuj

Pierwszy tytuł mistrza świata WBC zdobył 25 listopada 1980 roku pokonując broniącego tytułu Marvina Camela stosunkiem głosów dwa do remisu. 24 lutego 1982 doszło do pojedynku rewanżowego w którym ponownie lepszym był puertorykański obrońca tytułu kończąc pojedynek przez TKO w ósmej rundzie. Swój pas stracił 27 czerwca 1982 w swojej kolejnej obronie gdy został znokautowany w drugiej rundzie przez ST Gordona. Na ring powrócił już 26 listopada 1982 pokonując na punkty Ivy Browna oraz 6 marca 1983 gdy pokonał przez TKO w szóstej rundzie powracającego na ring boksera wagi ciężkiej Leona Spinksa.

Drugie mistrzostwoEdytuj

17 lipca 1983 doszło do rewanżu z ST Gordonem w Las Vegas w którym Sugar wygrał wysoko na punkty stając się pierwszym pięściarzem w historii wagi junior ciężkiej, który odzyskał swój tytuł w rewanżu oraz który zdobył pas jednej federacji dwukrotnie. Skutecznie obronił swój tytuł w walkach z Yaqui Lopezem którego znokautował w czwartej rundzie, a także na punkty z Anthonym Davisem oraz z Bashem Alim. W swojej kolejnej stracił tytuł 6 czerwca 1985 w Las Vegas przegrywając z Alfonso Ratliffem przez niejednogłośnie na punkty.

Trzecie mistrzostwoEdytuj

22 marca 1986 po raz trzeci zdobył pas pokonując na punkty Bernarda Bentona i tym samym Carlos De León dołączył do grona bokserów takich jak Sugar Ray Robinson i Muhammad Ali stając się trzykrotnym mistrzem jednego przedziału wagowego. Po trzech skutecznych obronach 9 kwietnia 1988 stracił pas przegrywając przez TKO w ósmej rundzie w pojedynku unifikacyjnym z mistrzem federacji WBA i IBF Evanderem Holyfieldem.

Czwarte mistrzostwoEdytuj

Evander Holyfield po tej walce odszedł do wagi ciężkiej, a De León stanął ponownie do pojedynku o pas WBC pokonując w Londynie Sammiego Reesona przez nokaut w dziewiątej rundzie, bijąc swój własny rekord i zostając czterokrotnym mistrzem świata WBC wagi junior ciężkiej.

Tytuł stracił już w pierwszej obronie przegrywając z Massimiliano Duranem przez dyskwalifikacje w jedenastej rundzie po uderzeniu rywala po gongu. Po utracie tytułu stoczył jeszcze dziesięć pojedynków przegrywając dwa ostatnie z Corrie Sandersem przez TKO 1 oraz z Brianem Nielsenem przez TKO w trzeciej rundzie, po czym zakończył karierę.

Linki zewnętrzneEdytuj


Poprzednik
Marvin Camel
Mistrz świata wagi junior ciężkiej WBC
25 listopada 1980 - 27 czerwca 1982
Następca
ST Gordon
Poprzednik
ST Gordon
Mistrz świata wagi junior ciężkiej WBC
17 lipca 1983 - 6 czerwca 1985
Następca
Alfonso Ratliff
Poprzednik
Bernard Benton
Mistrz świata wagi junior ciężkiej WBC
22 marca 1986 - 9 kwietnia 1988
Następca
Evander Holyfield
Poprzednik
Evander Holyfield
Mistrz świata wagi junior ciężkiej WBC
17 maja 1989 - 27 lipca 1990
Następca
Massimiliano Duran