Carlos De León

portorykański bokser

Carlos De León (ur. 3 maja 1959 w Rio Piedras, zm. 1 stycznia 2020 w Buffalo[1]) – portorykański bokser, były czterokrotny mistrz WBC w wadze junior ciężkiej.

Carlos De León
Pseudonim

„Sugar”

Data i miejsce urodzenia

3 maja 1959
Rio Piedras

Data i miejsce śmierci

1 stycznia 2020
Buffalo

Obywatelstwo

Portoryko

Wzrost

183 cm

Styl walki

praworęczny

Kategoria wagowa

junior ciężka

Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk

62

Zwycięstwa

53

Przez nokauty

33

Porażki

8

Remisy

1

  1. Bilans walk aktualny na 24.11.1995.

Kariera zawodowaEdytuj

Carlos De León przeszedł do historii jako pierwszy bokser wagi junior ciężkiej, który odzyskał utracony pas, przy czym zrobił to dwukrotnie.

Pierwsze mistrzostwoEdytuj

Pierwszy tytuł mistrza świata WBC zdobył 25 listopada 1980 roku pokonując broniącego tytułu Marvina Camela stosunkiem głosów dwa do remisu. 24 lutego 1982 doszło do pojedynku rewanżowego w którym ponownie lepszym był puertorykański obrońca tytułu kończąc pojedynek przez TKO w ósmej rundzie. Swój pas stracił 27 czerwca 1982 w swojej kolejnej obronie gdy został znokautowany w drugiej rundzie przez ST Gordona. Na ring powrócił już 26 listopada 1982 pokonując na punkty Ivy Browna oraz 6 marca 1983 gdy pokonał przez TKO w szóstej rundzie powracającego na ring boksera wagi ciężkiej Leona Spinksa.

Drugie mistrzostwoEdytuj

17 lipca 1983 doszło do rewanżu z ST Gordonem w Las Vegas w którym Sugar wygrał wysoko na punkty stając się pierwszym pięściarzem w historii wagi junior ciężkiej, który odzyskał swój tytuł w rewanżu oraz który zdobył pas jednej federacji dwukrotnie. Skutecznie obronił swój tytuł w walkach z Yaqui Lopezem którego znokautował w czwartej rundzie, a także na punkty z Anthonym Davisem oraz z Bashem Alim. W swojej kolejnej stracił tytuł 6 czerwca 1985 w Las Vegas przegrywając z Alfonso Ratliffem przez niejednogłośnie na punkty.

Trzecie mistrzostwoEdytuj

22 marca 1986 po raz trzeci zdobył pas pokonując na punkty Bernarda Bentona i tym samym Carlos De León dołączył do grona bokserów takich jak Sugar Ray Robinson i Muhammad Ali stając się trzykrotnym mistrzem jednego przedziału wagowego. Po trzech skutecznych obronach 9 kwietnia 1988 stracił pas przegrywając przez TKO w ósmej rundzie w pojedynku unifikacyjnym z mistrzem federacji WBA i IBF Evanderem Holyfieldem.

Czwarte mistrzostwoEdytuj

Evander Holyfield po tej walce odszedł do wagi ciężkiej, a De León stanął ponownie do pojedynku o pas WBC pokonując w Londynie Sammiego Reesona przez nokaut w dziewiątej rundzie, bijąc swój własny rekord i zostając czterokrotnym mistrzem świata WBC wagi junior ciężkiej.

Tytuł stracił już w pierwszej obronie przegrywając z Massimiliano Duranem przez dyskwalifikację w jedenastej rundzie po uderzeniu rywala po gongu. Po utracie tytułu stoczył jeszcze dziesięć pojedynków przegrywając dwa ostatnie z Corrie Sandersem przez TKO 1 oraz z Brianem Nielsenem przez TKO w trzeciej rundzie, po czym zakończył karierę.

PrzypisyEdytuj

  1. Tom Gray, Former four-time WBC cruiserweight titleholder Carlos De Leon passes away at 60, The Ring, 1 stycznia 2020 [dostęp 2020-01-02] (ang.).

Linki zewnętrzneEdytuj