Cerkiew św. Sergiusza z Radoneża w Paryżu

Cerkiew św. Sergiusza z Radoneżaprawosławna cerkiew znajdująca się w Paryżu, w 19. dzielnicy.

Cerkiew św. Sergiusza z Radoneża
cerkiew parafialna
Ilustracja
Widok na dzwonnicę cerkwi
Państwo  Francja
Region  Île-de-France
Miejscowość Grandes armes de la ville de Paris.svg Paryż
Wyznanie prawosławne
Kościół Patriarchat Konstantynopolitański
Parafia św. Sergiusza z Radoneża w Paryżu
Wezwanie św. Sergiusza z Radoneża
Wspomnienie liturgiczne 25 września/8 października
Położenie na mapie Paryża
Mapa lokalizacyjna Paryża
Cerkiew św. Sergiusza z Radoneża
Cerkiew św. Sergiusza z Radoneża
Położenie na mapie Francji
Mapa lokalizacyjna Francji
Cerkiew św. Sergiusza z Radoneża
Cerkiew św. Sergiusza z Radoneża
Położenie na mapie Île-de-France
Mapa lokalizacyjna Île-de-France
Cerkiew św. Sergiusza z Radoneża
Cerkiew św. Sergiusza z Radoneża
Ziemia48°53′02,0″N 2°23′04,2″E/48,883889 2,384500

HistoriaEdytuj

Powstanie parafii św. Sergiusza oraz otwarcie cerkwi wiązało się z szybkim wzrostem liczby prawosławnych Rosjan udających się na emigrację do Francji po rewolucji październikowej. Świątynia znajduje się od 1924 w budynku należącym wcześniej do ambasady Niemiec, porzuconym w 1914 i wykupionym przez społeczność rosyjską na licytacji za sumę 321 tys. franków. Uroczyste poświęcenie obiektu miało miejsce w 1925. Cerkiew jest szczególnie związana z prawosławnym Instytutem św. Sergiusza, centrum prawosławnej myśli teologicznej i kulturalnej na Zachodzie Europy.

W 1932 w cerkwi złożyła śluby monastyczne późniejsza święta prawosławna, Jelizawieta Skobcowa, znana szerzej pod imieniem zakonnym Maria.

ArchitekturaEdytuj

Cerkiew mieści się w zaadaptowanym budynku magazynowym. Jest jednonawowa, bez wyraźnego zewnętrznego podziału na przedsionek, nawę i prezbiterium. Wejście do niej prowadzi przez rzeźbione drewniane schody. Okna jednokondygnacyjnego budynku po przebudowie mają kształt ostrych łuków, są stale zakryte. Nad wejściem znajduje się jedno okrągłe okno, nad przedsionkiem – rozmieszczona na planie prostokąta wieża. Na fasadzie cerkwi znajdują się malowidła przedstawiające anioły. We wnętrzu znajduje się czterorzędowy ikonostas. Freski we wnętrzu cerkwi wykonał przed 1927 rosyjski malarz symbolista Dmitrij Stełłecki[1]. Dzwonnica cerkwi została dobudowana w stylu świątyń ziemi pskowskiej w latach 50., według projektu N. Iscelennowa[1].

Obok cerkwi znajduje się jednopiętrowy budynek mieszkalny przeznaczony dla proboszcza, na którego fasadzie został namalowany wizerunek patrona parafii[2]. Dzwonnica cerkwi jest wolnostojącą konstrukcją słupowo-ramową zwieńczoną malowaną na niebiesko cebulastą kopułą.

PrzypisyEdytuj

  1. a b N. Makarowa, Russkije prawosławnyje chramy Pariża [w:] Architiekturnoje nasledije russkogo zarubieżja. Petersburg: Izdatielstwo „Dmitrij Bułanin”, 2008. ​ISBN 978-5-86007-557-3​, s.163
  2. Un bol d'air slave

BibliografiaEdytuj