Otwórz menu główne

Cmentarz wojenny nr 122 – Łużna

Cmentarz wojenny nr 122 w Łużnej – żołnierskie miejsce pochówku z czasów I wojny światowej zlokalizowane w Łużnej na wzgórzu Pustki. Jeden z ponad 400 zachodniogalicyjskich cmentarzy wojennych zbudowanych przez Oddział Grobów Wojennych C. i K. Komendantury Wojskowej w Krakowie. W IV okręgu Łużna cmentarzy tych jest 27[2].

Cmentarz wojenny nr 122 – Łużna
Obiekt zabytkowy nr rej. A-686 z 20.11.1992[1]
Ilustracja
Widok ogólny
Państwo  Polska
Miejscowość Łużna
Typ cmentarza wojenny
Stan cmentarza nieczynny
Liczba grobów 18
Data ostatniego pochówku 1915
Architekt Jan Szczepkowski
Położenie na mapie gminy Łużna
Mapa lokalizacyjna gminy Łużna
Łużna, cmentarz wojenny nr 122
Łużna, cmentarz wojenny nr 122
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Łużna, cmentarz wojenny nr 122
Łużna, cmentarz wojenny nr 122
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
Łużna, cmentarz wojenny nr 122
Łużna, cmentarz wojenny nr 122
Położenie na mapie powiatu gorlickiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gorlickiego
Łużna, cmentarz wojenny nr 122
Łużna, cmentarz wojenny nr 122
Ziemia49°43′00,4″N 21°03′38,9″E/49,716778 21,060806

HistoriaEdytuj

Cmentarz powstał w miejscu walk. Na Pustkach znajdowały się okopy rosyjskie. 2 maja 1915 r. sprzymierzone wojska austro-węgierskie i niemieckie rozpoczęły operację przełamania frontu rosyjskiego zwaną bitwą pod Gorlicami. Po trwającym 4-godzinnym ostrzale artyleryjskim z wszystkich dział wysunięte okopy rosyjskie zostały przez artylerię zniszczone. Ukryte w lesie przetrwały jednak ogień artyleryjski i pozwoliły armii rosyjskiej stawić opór. Wojska austro-węgierskie i niemieckie zdobyły wzgórze po ataku na bagnety, lecz poniosły duże straty w ludziach[3].

Na cmentarzu w 15 grobach zbiorowych i 3 pojedynczych pochowanych jest 154 żołnierzy armii rosyjskiej[2].

Opis cmentarzaEdytuj

Znajduje się on na zachodnim zboczu Pustek, poniżej cmentarza wojennego nr 123. Zaprojektował go kierownik artystyczny okręgu IV Jan Szczepkowski. Zbudowany jest na planie prostokąta i otoczony od frontu kamiennymi słupami połączonymi parami rur, a z pozostałych stron murem kamiennym. Na cmentarz wchodzi się drewnianą bramą. Na wprost od wejścia znajduje się ściana pomnikowa z tablicą podającą liczbę pochowanych tu żołnierzy. Góruje nad nią krzyż lotaryński.

Nagrobki mają formę kamiennego, stopniowanego cokołu, Na każdym z trzech stopni stoi żeliwny krzyż lotaryński. Na najwyższym stopniu cokołu umieszczona jest emaliowa tabliczka nagrobna. Na środku cmentarza wyróżnia się pojedynczy wyższy krzyż lotaryński. W grobie tym pochowany jest rosyjski oficer.

Cmentarz przeszedł remont i obecnie zachowany jest w dobrym stanie, mimo że zatarły się pola grobowe.

Na cmentarzu pochowani są wyłącznie żołnierze armii rosyjskiej. Nie jest to jedyne miejsce pochówku żołnierzy tej armii poległych w walkach o Pustki. Na znajdującym się obok cmentarzu nr 123 spoczywa 212 carskich żołnierzy[4].

 
Bramka wejściowa
 
Ściana pomnikowa
 
Krzyże

PrzypisyEdytuj

  1. Narodowy Instytut Dziedzictwa: Rejestr zabytków nieruchomych – województwo małopolskie. 2018-09-30. s. 24. [dostęp 2018-06-29].
  2. a b Roman Frodyma: Galicyjskie cmentarze wojenne, tom I. Beskid Niski i Pogórze. Warszawa: Rewasz, 1995, s. 72. ISBN 83-85557-20-2.
  3. Franciszek Ksawery Latinik: Żołnierz polski pod Gorlicami 1915. Przemyśl: Zakład Graficzny i Introligatorski D.O.K, 1923. (pol.)
  4. Na podstawie tablicy informacyjnej na cmentarzu nr 123