Otwórz menu główne

Copernicanum – budynek z XX wieku w Bydgoszczy, w 1992 wpisany do rejestru zabytków nieruchomych województwa kujawsko-pomorskiego.

Copernicanum
Obiekt zabytkowy nr rej. A/307/1 z 5.05.1992
Ilustracja
Państwo  Polska
Miejscowość Bydgoszcz
Adres ul. Kopernika 1
Styl architektoniczny secesja
Architekt Carl Zaar, Rudolf Vahl
Rozpoczęcie budowy 1903
Ukończenie budowy 1906
Położenie na mapie Bydgoszczy
Mapa lokalizacyjna Bydgoszczy
Copernicanum
Copernicanum
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Copernicanum
Copernicanum
Położenie na mapie województwa kujawsko-pomorskiego
Mapa lokalizacyjna województwa kujawsko-pomorskiego
Copernicanum
Copernicanum
Ziemia53°07′44,22″N 18°00′45,00″E/53,128950 18,012500

Budynek został zbudowany w latach 1903-1906, a zaprojektowany przez architektów z Berlina – Carla Zaara i Rudolfa Vahla[1]. Kilka lat później rozbudowano go o skrzydło wzdłuż ulicy Paderewskiego.

W swojej ponadstuletniej historii miał wielu właścicieli i spełniał różne funkcje. Swoją siedzibę miało tu np. gimnazjum realne, miejskie gimnazjum matematyczno-przyrodnicze, technikum kolejowe, a w czasach niemieckiej okupacji nawet szpital wojskowy. W roku 1923 r., w 450. rocznicę urodzin Mikołaja Kopernika, ówczesne gimnazjum przyjęło jego imię, które następnie przejęte zostało przez umieszczone tutaj technikum kolejowe[2].

Aktualnym właścicielem budynku jest od 2005 Uniwersytet Kazimierza Wielkiego, który po przejęciu budynku dokonał jego kapitalnego remontu za kwotę 13 milionów zł[3].

Wewnątrz budynku od 1959 znajduje się tablica poświęcona pamięci zamordowanych w czasie II wojny światowej profesorów mieszczącego się tutaj Miejskiego Gimnazjum Matematyczno-Przyrodniczego. 18 czerwca 2018 dokonano ponownego odsłonięcia tablicy, uwzględniającej tym razem fakt, że część grona pedagogicznego szkoły była ofiarą NKWD[4].

PrzypisyEdytuj

  1. Copernicanum. Uniwersytet Kazimierza Wielkiego w Bydgoszczy. [dostęp 2012-10-03].
  2. Michał Sitarek Copernicanum wizytówką dzielnicy
  3. Jarosław Reszka Ucieczka do przodu
  4. "To ofiary dwóch systemów". 15 zamordowanych nauczycieli

Linki zewnętrzneEdytuj