Crash Bandicoot (postać)

Crash Bandicoot – fikcyjna postać, będąca głównym bohaterem serii komputerowych gier platformowych o tym samym lub podobnym tytule. Reprezentuje on gatunek jamrajowatych (ang. bandicoot), konkretnie Perameles Gunnii, czyli jest antropomorficznym jamrajem pręgowanym[1].

Crash Bandicoot
Postać z Crash Bandicoot (seria)
Pierwsze wystąpienie Crash Bandicoot (1996)
Ostatnie wystąpienie Crash Bandicoot: On the Run! (2021)
Twórca Andy Gavin, Jason Rubin

Celem Crasha jest pokrzyżowanie planów Doktora Neo Cortexa – głównego antagonisty i wroga. Cortex chce przejąć władzę nad światem oraz jest odpowiedzialny za ulepszenie genetyczne protagonisty.

Koncepcja i ewolucja postaciEdytuj

Twórcami postaci Crasha Bandicoota są Andy Gavin oraz Jason Rubin; za pierwotny projekt odpowiada Charles Zembillas. Pomysł na stworzenie postaci pojawił się wśród członków zarządu Sony – przedsiębiorstwo chciało mieć własną maskotkę, zdolną nawiązać walkę z postaciami stworzonymi przez konkurencję: Mario autorstwa Nintendo oraz Sonikiem stworzonym przez Segę.

Projekt studia Naughty Dog, początkowo funkcjonujący pod kryptonimem „Sonic’s Ass Game’’[2], miał na celu stworzenie postaci na podobieństwo Sonica Segi oraz Diabła Tasmańskiego – Taza stworzonego przez Warner Bros. Jednocześnie miała ona przypominać zwierzę „słodkie, prawdziwe i najlepiej nieznane przez szeroką widownię”[3]. Biorąc pod uwagę powyższe wymagania, studio zdecydowało się na trzy zwierzęta, które potencjalnie mogłyby stać się postacią: wombata tasmańskiego, portoo i jamraja.

Pierwotnie postać Crasha miała nazywać się „Willy the Wombat”, ale ze względu na prawa autorskie zdecydowano o zmianie nazwy na „Bandicoot”. Na dalszej drodze projektowania postaci, studio uznało aby ich nowa maskotka „powinna kochać zabawę, cechować się głupkowatym charakterem oraz nigdy nie powinna mówić”[3]. Milczenie postaci było uwarunkowane przekonaniem, że głosy postaci zawsze są „kiepskie, odrzucające oraz utrudniają graczom utożsamianie się z nimi”[3].

Po tym, gdy do zespołu dołączyli Charles Zembillas (odpowiedzialny za kreacje postaci) oraz Joe Pearson (odpowiedzialny za tło i osadzenie gry) zdecydowano, że finalny projekt „Willy'ego” (jak nadal odnoszono się do postaci) nie powinien przypominać prawdziwego zwierzęcia. Kierowano się zasadą, że „o designie zadecydują w 51% potrzeby wizualno-techniczne, a w 49% inspiracja[3]”. Stąd też pochodzi decyzja o pomarańczowym kolorze bohatera – „miała ona najwięcej sensu – wyglądała najlepiej na ekranie ówczesnych telewizorów i świetnie odróżniała się od otaczającego go otoczenia”. Przerośnięta twarz oraz brak szyi są kolejnymi dowodami na to, że potrzeby wizualno-techniczne odgrywały główną rolę w procesie tworzenia postaci. Tak samo jak w przypadku koloru, decyzja o rozmiarze głowy, była spowodowana stosunkowo niską rozdzielczością ówczesnych ekranów. Aby twarz i mimika była dostrzegalna i łatwo rozróżnialna, zdecydowano się na taką budowę ciała, co bezpośrednio wpłynęło na unikatowe i utrudnione sterowanie postacią. Aby ułatwić proces odróżnienia w którym kierunku Crash w danej chwili był zwrócony dodano: rękawiczki, kropki na plecach oraz rozjaśniono jego klatkę piersiową. Ograniczenia sprzętowe konsoli Playstation sprawiły, że Crash nie mógł posiadać ogona, ani luźnych pasków przy swojej odzieży. Skrócono również długość jego spodni, aby uniknąć migotania ekranu, które pojawiało się przy długich nogawkach[3][4].

Studio Naughty Dog, po prezentacji gry dla japońskiego wydziału firmy Sony, niezadowolonego z formy bohatera, było zmuszone dokonać pewnych zmian w postaci Crasha. Zmniejszono jego uśmiech, co miało ocieplić jego wizerunek. Zmieniono jego zielone oczy na rzecz „czarnych kropek, mających przypominać oczy Pac-Mana”, oraz zaokrąglono jego spiczaste włosy. W takiej wersji firma Sony zdecydowała się zakupić prawa do postaci[5].

Finalny model Crasha składał się z 512 wielokątów, a jedyne tekstury zostały użyte do reprezentacji kropek na jego plecach oraz butów.

W 1996 roku, podczas przygotowań do zaprezentowania nowej gry na Electronic Entertainment Expo, Crash otrzymał swoje oficjalne imię. Dyrektor marketingowy firmy Universal Interactive Studios nalegał, aby postać, jak i gra nazywały się „Wez/Wezzy/Wuzzle the Wombat” lub „Ozzie the Otzel”[6]. Jednak finalnie zadecydowano nadać mu imię Crash Bandicoot. Nazwisko „Bandicoot” było nazwą gatunku, na którym bazowała jego postać, natomiast imię odnosiło się do jego ekspresyjnej reakcji przy rozbijaniu skrzyń, które gracz znajdywał na kolejnych poziomach gry.

Opis postaciEdytuj

Gracze poznają głównego bohatera w momencie próby przeprowadzenia na nim eksperymentu przez Doktora Neo Cortexa i jego pomocnika, Doktora Nitrusa Brio. Ostatecznie Crashowi udaje się uciec z laboratorium – wyskakuje przez okno i wpada do morza. W laboratorium została również uwięziona Tawna – pierwsza miłość bohatera. Separacja Crasha od Tawny staje się głównym wątkiem gry. Crash postanawia odbić ukochaną z rąk doktora Neo Cortexa, przy okazji krzyżując jego plany zapanowania nad światem. Na skutek nieudanego eksperymentu wyprania mózgu, jamraj zostaje jednak genetycznie ulepszony, dzięki czemu nabywa umiejętności: biegania, skakania i kręcenia się. Lista ataków w początkowej wersji gry ograniczona jest tylko do skakania na głowy przeciwników oraz bardzo charakterystycznego ataku kręcenia się przypominającego tornado, które odpycha na boki wszystko, czego dotknie. W późniejszych odsłonach Crash może rozwijać swoje zdolności ataku poprzez pokonywanie głównych przeciwników[7][8][9][10].

WystąpieniaEdytuj

BibliografiaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Czym właściwie jest Crash Bandicoot? | Polygamia [dostęp 2020-01-18] (pol.).
  2. Making Crash Bandicoot – part 1, All Things Andy Gavin, 2 lutego 2011 [dostęp 2020-01-15] (ang.).
  3. a b c d e Making Crash Bandicoot – part 2, All Things Andy Gavin, 3 lutego 2011 [dostęp 2020-01-15] (ang.).
  4. Making Crash Bandicoot – part 3, All Things Andy Gavin, 4 lutego 2011 [dostęp 2020-01-15] (ang.).
  5. Making Crash Bandicoot – part 5, All Things Andy Gavin, 6 lutego 2011 [dostęp 2020-01-15] (ang.).
  6. Making Crash Bandicoot – part 6, All Things Andy Gavin, 7 lutego 2011 [dostęp 2020-01-15] (ang.).
  7. Sony Computer Entertainment, Crash Bandicoot 3: Warped Instruction Booklet., 1996.
  8. Sony Computer Entertainment., Crash Bandicoot: The Wrath of Cortex Instruction Booklet., 2001.
  9. Sony Computer Entertainment, Crash Bandicoot: The Huge Adventure Instruction Booklet., 2002.
  10. Sony Computer Entertainment., Crash Bandicoot 2: N-Tranced Instruction Booklet., 2003.
  11. Seria Crash – seria gier, Gry-Online [dostęp 2021-04-29].