Cyprian Głowiński

Cyprian Głowiński (ur. 29 września 1892 w Świniuchach, zm. w kwietniu 1940 w Katyniu) – polski bibliotekarz i bibliograf, kapitan sanitarny[1] Wojska Polskiego. Ofiara zbrodni katyńskiej.

Cyprian Głowiński
kapitan sanitarny kapitan sanitarny
Data i miejsce urodzenia

29 września 1892
Świniuchy, Imperium Rosyjskie

Data i miejsce śmierci

wiosna 1940
Katyń, ZSRR

Przebieg służby
Siły zbrojne

Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie

Główne wojny i bitwy

Kampania wrześniowa

Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi Medal Zwycięstwa (międzyaliancki)

ŻyciorysEdytuj

Urodził się 29 września 1892 w Świniuchach na Wołyniu w rodzinie Jana Głowińskiego. Odbył studia lekarskie w Kijowie i Lwowie. W dwudziestoleciu międzywojennym pełnił zawodową służbę w Wojsku Polskim. W 1922 zweryfikowany został w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919, w korpusie oficerów administracji, a następnie korpusie oficerów służby zdrowia - grupie oficerów sanitarnych. Między innymi, w latach 1932–1939 pełnił służbę na stanowisku bibliotekarza Biblioteki Centrum Wyszkolenia Sanitarnego w Warszawie. Był kierownikiem administracyjnym dwutygodnika „Lekarz Wojskowy”, którego redakcja mieściła się w Warszawie przy ulicy Górnośląskiej 45.

Opracował Skorowidz alfabetyczny (autorski i przedmiotowy) czasopisma „Neurologia Polska” (dla tomów I–XV z lat 1910–1932), wydany jako dodatek do tomu XV tego pisma w 1934. Przez kilka lat przygotowywał roczne bibliografie Nowotwory. Piśmiennictwo polskie (za lata 1933–1937) ogłaszane w Biuletynie Polskiego Komitetu do Zwalczania Raka „Nowotwory”. W „Lekarzu Wojskowym” opublikował m.in. wspomnienie pośmiertne o lekarzu naczelnym garnizonu miasta stołecznego Warszawy, pułkowniku Marcjanie Zienkiewiczu, które ukazało się także jako odrębny druk (nadbitka) w 1937. W 1939 został internowany przez wojska radzieckie, wiosną 1940 zginął w Katyniu.

Minister Obrony Narodowej decyzją Nr 439/MON z 5 października 2007 awansował go pośmiertnie do stopnia majora[2]. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.

Był żonaty z Marią z Rogowskich, dzieci nie mieli.

Ordery i odznaczeniaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Cyprian Głowacki nie był lekarzem wojskowym. W Roczniku Lekarskim Rzeczypospolitej Polskiej na 1936 rok, opracowanym przez jego przełożonego - Stanisława Konopka, figuruje wyłącznie jako kierownik administracyjny dwutygodnika „Lekarz Wojskowy”, a nie jako lekarz.
  2. Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.
  3. M.P. z 1931 r. nr 64, poz. 103 „za zasługi na polu administracji wojska”.

BibliografiaEdytuj

Zobacz teżEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj