Otwórz menu główne

Dawid, imię świeckie Chariton Dewdariani (ur. 1903, zm. 1977) – Katolikos-Patriarcha Gruzji w latach 1972–1977.

Dawid
დავით
Chariton Dewdariani
ხარიტონ დევდარიანი
Katolikos-Patriarcha Gruzji
ilustracja
Kraj działania  ZSRR
Data urodzenia 1903
Data śmierci 1977
Katolikos-Patriarcha Gruzji
Okres sprawowania 1972–1977
Wyznanie prawosławne
Kościół Gruziński Kościół Prawosławny
Śluby zakonne 1956
Diakonat 1927
Prezbiterat 1927
Chirotonia biskupia 1956
Wybór patriarchy 1972
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 1956
Miejscowość Tbilisi
Miejsce Sobór Sioni
Konsekrator Melchizedek III

ŻyciorysEdytuj

W 1927 przyjął święcenia diakońskie, a następnie kapłańskie. Służył w różnych parafiach; od 1930 w cerkwiach Tbilisi[1]. W 1956 złożył wieczyste śluby mnisze, po czym został wyświęcony na metropolitę urbińskiego. Równocześnie wykładał język starogruziński oraz cerkiewnosłowiański w seminarium duchownym w Mcchecie[1].

Jego wybór na Katolikosa-Patriarchę Gruzji po śmierci Efrema II w 1972 został bezpośrednio zainspirowany przez przewodniczącego Rady ds. Religii przy Radzie Ministrów ZSRR Kurojedowa. Zablokował on kandydaturę metropolity suchumsko-abchaskiego Eliasza (Guduszauriego-Sziolaszwilego), popieranego przez większość duchowieństwa i wiernych gruzińskich[2]. W odróżnieniu od patriarchy Efrema oraz metropolity Eliasza, działających w gruzińskim ruchu narodowym, metropolita Dawid zachowywał pełną lojalność wobec władz radzieckich, które jawnie chwalił w swoich kazaniach. Sprawiło to, iż w czasie sprawowania urzędu był wyjątkowo niepopularny wśród Gruzinów[3].

PrzypisyEdytuj