Otwórz menu główne

Dennis Siver (ur. 13 stycznia 1979 w Omsku) – niemiecki zawodnik mieszanych sztuk walki (MMA), mistrz Niemiec WAKO w kick-boxingu. Wieloletni zawodnik Ultimate Fighting Championship.

Dennis Siver
Dennis Siver w 2009
Dennis Siver w 2009
Data i miejsce urodzenia 13 stycznia 1979
Omsk
Obywatelstwo  Niemcy
 Rosja
Wzrost 170 cm
Masa ciała 66 kg
Styl walki kick-boxing, sambo, judo, taekwondo
Kategoria wagowa piórkowa
Klub Kiboju
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 35
Zwycięstwa 23
Przez nokauty 5
Przez poddania 9
Przez decyzje 9
Porażki 11
Nieodbyte 1
  1. Bilans walk aktualny na 25.06.2017.

Spis treści

Krótki życiorysEdytuj

Urodził się w Omsku, jako Dmitrij Siwier (Дмитрий Сивер). Jego rodzice mieli niemieckie korzenie[1]. W wieku 17 lat, przeniósł się razem z rodziną do Niemiec. Wcześniej, bo w wieku 15 lat, zaczął trenować popularne w Republikach Radzieckich sambo i judo. Będąc już w Niemczech, rozpoczął treningi kickboxingu oraz taekwondo - w 1997 został mistrzem Niemiec organizacji WAKO w tej pierwszej[2].

Kariera MMAEdytuj

Zawodowo w MMA zadebiutował 28 lutego 2003 pokonując Kordiana Szukałę po ciosach. 5 marca 2006 przegrał w finale turnieju wagi lekkiej Cage Warriors z Arnim Isakssonem. Dwa miesiące później uległ rodakowi Danielowi Weichelowi przez poddanie (duszenie zza pleców). Do końca roku stoczył jeszcze trzy zwycięskie pojedynki na galach World Freefight Challenge i Cage Warriors, pokonując m.in. Jimiego Wallheada.

Na początku 2007 podpisał kontrakt z Ultimate Fighting Championship, stając się pierwszym zawodnikiem w UFC reprezentującym Niemcy[3]. 21 kwietnia 2007 zadebiutował w organizacji w przegrywając przed czasem z Francuzem Jessim Liaudinem. 8 września 2007 wygrał swój pierwszy pojedynek w UFC, nokautując Japończyka Naoyukiego Kotaniego. W 2008 mierzył się z Grayem Maynardem i Melvinem Guillardem, oba starcia przegrywając co skutkowało zwolnieniem z organizacji. Jeszcze w tym samym roku poddał na gali w Niemczech Chasa Jacquiera, po czym ponownie dostał angaż w amerykańskiej organizacji, tocząc 17 stycznia 2009 na UFC 93 zwycięski pojedynek z Natem Mohrem, którego znokautował kopnięciem obrotowym na korpus. Do końca roku stoczył jeszcze dwa wygrane pojedynki, w tym jedno na gali UFC 99, która odbyła się pierwszy raz w historii w Niemczech[4].

W latach 2010-2012 zanotował bilans 6 zwycięstw i 2 porażek, wygrywając m.in. z Andre Winnerem i Diego Nunesem oraz notując porażki z Rossem Pearsonem i Donaldem Cerrone. Od 2012 zszedł do kategorii piórkowej (66 kg)[5]. Od 2013 zdołał wygrać tylko raz, w październiku 2014 z Charlesem Rosą. Notował natomiast trzy porażki, kolejno z Cubem Swansonem, Conorem McGregorem i Tatsuyą Kawajirim oraz jedno starcie zostało zmienione ze zwycięstwa Sivera na nierostrzygnięte z Manwelem Gamburjanem, po tym jak po walce w organizmie Niemca wykryto zabronioną substancję hCG[6].

4 czerwca 2016 miał zmierzyć się z byłym dwukrotnym mistrzem UFC B.J. Pennem, lecz doznał kontuzji i walkę z Hawajczykiem anulowano[7]. Do walki z Pennem ostatecznie doszło 25 czerwca 2017. Siver pokonał w tym pojedynku Hawajczyka na punkty[8].

OsiągnięciaEdytuj

Kickboxing

  • 1997: mistrz Niemiec WAKO w kickboxingu

Mieszane sztuki walki:

  • 2003: mistrz South German Freefight
  • 2004: mistrz Free Fight Association
  • 2006: CWFC: Enter the Wolfslair - finalista turnieju wagi lekkiej
  • Zdobywca sześciu nagród bonusowych w UFC (2 nokauty, 1 poddanie, 3 walki wieczoru)

PrzypisyEdytuj

  1. Sascha Matuszak: Cold as Ice: Dennis Siver on Trash Talk, American Fans, and Beating Conor (ang.). fightland.vice.com, 16.01.2015.
  2. Profil na UFC.com (ang.). ufc.com.
  3. Dennis Siver signed contracts with UFC (ang.). onthemat.com, 18.01.2007.
  4. UFC 99 wyniki (ang.). ufc.com.
  5. Diego Nunes vs. Dennis Siver added to UFC on FUEL TV 2 (ang.). mmajunkie.com, 24.01.2012.
  6. UFC's Dennis Siver fined and suspended for failed drug test, win overturned (ang.). mmajunkie.com, 24.04.2014.
  7. Jesse Holland: Dennis Siver injured, bounced from UFC 199 fight against BJ Penn (ang.). mmamania.com, 11.05.2016.
  8. Karol Dąbrowski: Wyniki UFC FN 112: Cheisa vs Lee – na żywo w MMAnews (pol.). mmanews.pl, 2017-06-26. [dostęp 2017-06-26].

Linki zewnętrzneEdytuj