Otwórz menu główne

Despotat Dobrudży, Karwunsko despotstwo (bułg. Добруджанско деспотство, Карвунско деспотство; rum. Despotatul Dobrogei, Tara Cărvunei) – prawosławne bułgarskie księstwo feudalne istniejące w północno-wschodniej części Bułgarii pomiędzy latami 20 a końcem XIV wieku ze stolicą w Kawarnie.

Добруджанско деспотство lub Карвунско деспотство
Despotat Dobrudży
od lata 20 do końca XIV wieku
Język urzędowy bułgarski
Stolica Kawarna
Ustrój polityczny Monarchia Feudalna
Typ państwa księstwo feudalne
Głowa państwa despota Iwanko
Utworzenie Cesarstwo Bułgarskie
ok. 1325
Zajęcie Wołoszczyznę koniec XIV w.
Religia dominująca Prawosławie
Mapa

HistoriaEdytuj

Państwo zostało wydzielone z Drugiego państwa bułgarskiego pomiędzy 1325 a 1340 rokiem. Ziemie między dolnym Dunajem a Morzem Czarnym oderwał bojar Balik (zm. 1347). Po jego śmierci państwo odziedziczył jego brat Dobrotica. Dobrudży sprzyjało nadmorskie położenie i bliskość Bizancjum. Państwo zawarło traktaty handlowe z Genuą, Wenecją a także cesarstwem Trapezuntu. W 1386 roku Dobrotica zmarł i został zastąpiony przez Iwankę, który w tym samym roku zawarł pokój ze Muradem I i przeniósł stolicę z Kaliakri do Warny, gdzie w 1387 roku podpisał traktat handlowy z Genuą w Perze. Bił srebrne i brązowe monety, aby zademonstrować swoją niezależność. W 1389 utracił tron na w wyniku agresji Mirczy Starego, hospodara wołoskiego. Przy pomocy Turków odzyskał w 1393 roku tron. Ostatecznie Dobrudża straciła ponownie niezależność na rzecz Wołoszczyny.

Władcy DobrudżyEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Tadeusz Wasilewski, Historia Bułgarii, wyd. 2 uzup. Wrocław: Ossolineum 1988, s. 108, 118-119.
  • Iwan Bożiłow, Bułgaria [w:] Świat Bizancjum, t. 3: Bizancjum i jego sąsiedzi 1204-1453, pod redakcją Angeliki Laiou, Cécile Morisson, przeł. Andrzej Graboń, Kraków: Wydawnictwo WAM 2014, s. 390.