Otwórz menu główne

Diecezja Frascati (łac. Tusculanus) – diecezja Kościoła rzymskokatolickiego we Włoszech, a ściślej w Lacjum (Frascati). Jest jedną z diecezji suburbikarnych, co oznacza, iż ma równocześnie biskupa ordynariusza (od lipca 2009 bp Raffaello Martinelli) i biskupa tytularnego z grona kardynałów-biskupów (od 2008 kard. Tarcisio Bertone SDB). Diecezja została erygowana w III wieku.

Diecezja suburbikarna Frascati
Sede suburbicaria di Frascati
Ilustracja
Katedra diecezjalna
Państwo  Włochy
Siedziba Frascati
Curia Vescovile, Piazza Paolo III 10, 00044 Frascati
Data powołania III wiek
Wyznanie katolicyzm
Kościół Kościół łaciński
metropolia rzymska
katedra kościół św. Piotra we Frascati
Biskup diecezjalny Raffaello Martinelli
Biskup senior Giuseppe Matarrese
Dane statystyczne (2013)
Liczba wiernych
• procent wiernych
117,7 tys.
94,5 proc.
Liczba kapłanów
• w tym diecezjalnych
• w tym zakonnych
47
27
20
Liczba parafii 24
Powierzchnia 183 km²
Położenie na mapie Lacjum
Położenie na mapie Włoch
Ziemia41°49′N 12°41′E/41,816667 12,683333
Strona internetowa

Początki chrześcijaństwa w okolicy Frascati sięgają czasów apostolskich. Pierwotną siedzibą biskupa było starożytne Labicum. W 1111 siedziba została przeniesiona do Tusculum (Labicum pozostało biskupstwem tytularnym), a w 1191 po zniszczeniu Tuskulum przeniesiono siedzibę do Frascati. Do 1961 była zarządzana przez kardynałów-biskupów.

Wybitnymi kardynałami-biskupami byli m.in. Idzi z Tuskulum (w latach 1122-39), Pedro Julião (1273-76, papież Jan XXI w 1276), Baldassare Cossa (1419, antypapież Jan XXIII w l. 1410-15), Bessarion (1449-68), Alessandro Farnese (1519-1523, papież Paweł III w 1534), Giovanni Pietro Carafa (1550-53, papież Paweł IV w 1555), Odoardo Farnese (1623-26), Lorenzo Corsini (1725-30, papież Klemens XII w 1730), Henryk Benedykt Stuart, ks. Yorku (1761-1803, syn Marii Klementyny Sobieskiej) oraz Francesco Saverio Castiglioni (1821-29, papież Pius VIII w 1829).

Zabytkami sztuki sakralnej w diecezji Frascati są m.in.: kościół Santa Maria z IX w. (wykończony w XIII w.), kościół del Gesù z XVI-XVII w., kościół Kapucynów z XVI w. (z malowidłami G. Romano i A. Circignani) oraz katedra św. Piotra z XVII w. (na planie krzyża greckiego; w zakrystii nagrobek zmarłej w 1852 Mościckiej-Rajewskiej).

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj