Otwórz menu główne

Dillian Whyte (ur. 11 kwietnia 1988 w Port Antonio) – brytyjski bokser wagi ciężkiej, posiadacz pasa WBC International oraz były mistrz Wielkiej Brytanii.

Dillian Whyte
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 11 kwietnia 1988
Port Antonio
Obywatelstwo  Wielka Brytania
Kategoria wagowa ciężka
Bilans walk zawodowych[a]
Liczba walk 27
Zwycięstwa 26
Przez nokauty 18
Porażki 1
  1. Bilans walk aktualny na 20 lipca 2019.

PoczątkiEdytuj

Urodził się na Jamajce, lecz gdy miał 12 lat jego rodzina wyemigrowała do Wielkiej Brytanii. Niedługo później rozpoczął treningi bokserskie w klubie Miguel Boxing Gym w Brixton. Za sobą ma też karierę w kickboxingu. Jego największe sukcesy to mistrzostwo Europy w K-1 oraz wywalczenie tytułu mistrza Wielkiej Brytanii.

W wieku 20 lat na amatorskich ringach pokonał późniejszego mistrza świata zawodowców, Anthony'ego Joshuę[1].

Kariera zawodowaEdytuj

Swój zawodowy debiut zaliczył 11 maja 2011 roku, pokonując na punkty Tayara Mehmeda.

Po dziewięciu kolejnych zawodowych zwycięstwach w 2012 roku został zawieszony w prawach zawodnika, ze względu na wykrycie w jego organizmie zabronionych substancji.

Po dyskwalifikacji wrócił na ring 21 listopada 2014 roku, stopując w drugiej rundzie Antę Verunica.

12 września 2015 roku wywalczył swój pierwszy zawodowy tytuł - WBC International. W walce o to trofeum pokonał przez nokaut w trzeciej rundzie doświadczonego Briana Minto.

12 grudnia 2015 roku w O2 Arenie w Londynie spotkał się z Anthonym Joshuą (14-0, 14 KO). Był to rewanż obu panów za walkę, którą w czasach amatorskich wygrał Whyte. Na ringu zawodowym lepszy okazał się być jednak Joshua, który znokautował Dilliana w siódmej rundzie[2].

25 czerwca 2016 roku udanie wrócił na ring po porażce z Joshuą, pokonując przed czasem Ivicę Bacurina.

10 grudnia 2016 roku w Manchesterze zmierzył się w ringu z Dereckiem Chisorą (26-6, 17 KO). Pojedynek był bardzo emocjonujący, a sędziowie po dwunastu rundach niejednogłośnie opowiedzieli się za wygraną Whyte (115-113, 114-115, 115-113)[3].

19 sierpnia 2017 roku zadebiutował w Stanach Zjednoczonych, pokonując przed czasem w trzeciej rundzie Malcolma Tanna (24-5, 13 KO).

24 marca 2018 w Londynie w szóstej rundzie znokautował Australijczyka Lucasa Browne'a (25-1, 22 KO) w walce o pas WBC Silver wagi. ciężkiej.

28 lipca 2018 w londyńskiej O2 Arena pokonał jednogłośnie na punkty (113:112, 115:110 i 114:111) Nowozelandczyka Josepha Parkera (24-2, 18 KO).

22 grudnia 2018 w Londynie spotkał się w rewanżowym pojedynku z Dereckiem Chisorą (29-9, 21 KO). Walka miała bardzo wyrównany i zacięty przebieg, ostatecznie zwyciężył przez nokaut w jedenastej rundzie. Do tego momentu dwaj sędziowie punktowali walkę 95-94 na korzyść jego rywala, zaś trzeci w tym samym stosunku widział przewagę Whyte'a.

20 lipca 2019 roku w Londynie zwyciężył jednogłośną decyzją sędziów Kolumbijczyka Oscara Rivasa (26-1, 18 KO). Dzięki temu zdobył pas WBC Interim w wadze ciężkiej. Po walce wykryto w jego organizmie niedozwolone środki[4].

PrzypisyEdytuj

  1. Dillian Whyte, Wikipedia, 24 września 2017 [dostęp 2017-09-29] (ang.).
  2. Redakcja, WIELKA WOJNA - JOSHUA ZNOKAUTOWAŁ WHYTE'A W SIÓDMEJ RUNDZIE!, www.bokser.org [dostęp 2017-09-29].
  3. Redakcja, POTWORNA WOJNA! WHYTE NIEJEDNOGŁOŚNIE WYGRAŁ Z CHISORĄ!, www.bokser.org [dostęp 2017-09-29].
  4. WHYTE NA DWÓCH STERYDACH ANABOLICZNYCH - MINIMUM 4 LATA KARY!, www.bokser.org [dostęp 2019-11-11].