Dmytro Myron

Dmytro Myron, ukr. Дмитро Мирон ps. Maksym Orłyk, Andrij (ur. 5 listopada 1911 we wsi Raj w gminie Brzeżany - zg. 25 lipca 1942 w Kijowie) – ukraiński działacz nacjonalistyczny.

Dmytro Myron
Дмитро Мирон
Максим Орлик (Maksym Orłyk)
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia

5 listopada 1911
Raj, Austro-Węgry

Data i miejsce śmierci

25 lipca 1942
Kijów, USRR pod okupacją, III Rzeszy

Zawód, zajęcie

polityk

Narodowość

ukraińska

Członek Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN) od czasu jej powstania, więziony w polskich więzieniach w Rawiczu i Wronkach w latach 1934-1938. W 1938-1939 członek Krajowej Egzekutywy OUN, w 1940 krajowy przewodniczący OUN-B na terenie Generalnego Gubernatorstwa, w 1941 członek "grup marszowych".

W lutym 1940 został skierowany wraz z Iwanem Kłymiwem na Wołyń w celu prowadzenia działalności antysowieckiej. 5 marca 1940 przez San przedostał się na tereny okupowane przez ZSRR. Ponieważ w tym czasie (przełom marca i kwietnia) NKWD aresztowało we Lwowie prawie wszystkich członków Krajowej Egzekutywy OUN (nazywanej pierwszą), utworzył nową Krajową Egzekutywę (drugą), w skład której weszli oprócz niego Kost Cmoć, Iwan Maksymiw, Kost Berezowśkyj, Mykoła Matwijczuk i Mychajło Dumanśkyj[1].

W latach 1941-1942 przewodniczący OUN w Kijowie. Zabity 25 lipca 1942 przez Niemców[2].

Jego siostra - Tosia Myron została aresztowana i zamordowana przez NKWD w więzieniu w Brzeżanach w czerwcu 1941 podczas masakr więziennych NKWD po ataku III Rzeszy na ZSRR.

PrzypisyEdytuj

  1. G.Mazur, J.Skwara, J. Węgierski - "Kronika 2350 dni wojny i okupacji Lwowa", s. 120
  2. Grzegorz Motyka, Ukraińska partyzantka 1942-1960, Warszawa: Instytut Studiów Politycznych PAN, 2006, s. 110, ISBN 83-88490-58-3, OCLC 838973434.

Bibliografia, literaturaEdytuj