Otwórz menu główne
Dolinka Kozia. Widoczne szlaki łącznikowe Orlej Perci: czarny i zielony
Widok na Dolinkę Kozią z Kościelca

Dolinka Kozia – niewielka dolina znajdująca się w górnym piętrze Doliny Czarnej Gąsienicowej, między ścianami Zadniego Granatu, Czarnych Ścian i Koziego Wierchu, a powyżej kotła Zmarzłego Stawu]. Opada do niego średnio stromym progiem o wysokości około 150 m. Z otaczających ją ścian do Dolinki Koziej dwie wybitne wklęsłe formacje skalne: Rysa Zaruskiego i Żleb Kulczyńskiego[1]

Dolinka Kozia to typowy kocioł lodowcowy, niegdyś dający początek wielkiemu lodowcowi wypełniającemu Dolinę Suchej Wody Gąsienicowej. Lodowiec ten ciągnął się w dół aż do Toporowej Cyrhli[2].

Dawniej dolinkę nazywano Nad Zmarzłym, obecną nazwę nadał jej taternik Janusz Chmielowski ok. 1908 r.[2] Nazwa pochodzi od kozic[3]. Z rzadkich roślin w Dolince Koziej występują mietlica alpejska i wiechlina tatrzańska – rośliny w Polsce występujące tylko w Tatrach i to na nielicznych stanowiskach[4].

Położone na wysokości 1836 m dno dolinki pokryte jest skalnymi głazami porośniętymi dużą ilością mszaków, wątrobowców oraz płożącą się wierzbą zielną (Salix herbacea). Wiosną bardzo długo zalegają tutaj wyleżyska pośniegowe[2].

Szlaki turystyczneEdytuj

W dolince znajdują się trzy szlaki dojściowe do Orlej Perci:

  – żółty szlak znad Zmarzłego Stawu na Kozią Przełęcz. Czas przejścia: 1 h, ↓ 50 min
  – zielony szlak odchodzący od żółtego ponad Zmarzłym Stawem, prowadzący na Zadni Granat. Czas przejścia: 1:15 h, ↓ 1:05 h
  – czarny szlak odchodzący od zielonego, prowadzący Żlebem Kulczyńskiego na Przełączkę nad Dolinką Buczynową. Czas przejścia: 1 h, ↓ 50 min[5]

PrzypisyEdytuj

  1. Władysław Cywiński: Granaty. Tatry. Przewodnik szczegółowy, tom 18. Poronin: Wyd. Górskie, 2013. ISBN 978-83-7104-046-7.
  2. a b c Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XIII. Latchorzew: Wyd. Trawers, 2003. ISBN 83-915859-1-3.
  3. Zofia Radwańska-Paryska, Witold Henryk Paryski: Wielka encyklopedia tatrzańska. Poronin: Wyd. Górskie, 2004. ISBN 83-7104-009-1.
  4. Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa: Czerwona księga Karpat Polskich. Kraków: Instytut Botaniki PAN, 2008. ISBN 978-83-89648-71-6.
  5. Tatry. Zakopane i okolice. Mapa w skali 1:27 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2005. ISBN 83-88112-35-X.