Dziewięciozgłoskowiec

Dziewięciozgłoskowiec – forma wierszowa złożona z dziewięciu sylab.

W wersyfikacji polskiej najczęściej pojawia się jako wers w wierszu sylabicznym, zwykle trzyakcentowy, bezśredniówkowy lub dzielony (np. 5 + 4). Często występuje także w sylabotonikach (np. w trypodii amfibrachicznej) oraz w wierszach różnowersowych. Może również stanowić jeden z członów rozbudowanego wersu sylabicznego (np. 9 + 6)[1].

Gdy mi się wszystko koło mroczy,
Gdy się powszednim trudem znużę —
Wtedy mi patrzeć daj w swe oczy,
W swe oczy czarne, ciche, duże...
Lucjan Rydel, Hania

Dziewięciozgłoskowiec ze średniówką po sylabie piątej, w naturalny sposób jambiczny, jest jednym z najpopularniejszych formatów wiersza w literaturze współczesnej[2].

PrzypisyEdytuj

  1. Stanisław Sierotwiński, Słownik terminów literackich, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich, Wrocław-Warszawa-Kraków 1970, s. 81.
  2. Wiktor Jarosław Darasz, Mały przewodnik po wierszu polskim, Towarzystwo Miłośników Języka Polskiego, Kraków 2003, s. 102-103.