Echa leśne

nowela Stefana Żeromskiego z 1905 roku

Echa leśne – nowela Stefana Żeromskiego z 1905 roku[1]. Jej przedruk zamieścił w 1906 tygodnik „Echa Kieleckie”. Jest pierwszą z dwóch tekstów tego autora opisujących losy rodziny Rozłuckich. Jej dalsza częścią jest powieść Uroda życia.

Echa leśne
Ilustracja
Okładka noweli z 1905 roku podpisana pseudonimem autora
Autor

Stefan Żeromski

Typ utworu

nowela

Wydanie oryginalne
Język

polski

Data wydania

1905

poprzednia
brak
następna
Uroda życia

TreśćEdytuj

Akcja toczy się po upadku powstania styczniowego. Grupa mężczyzn, wśród nich generał rosyjski wspominają czasy powstania. Generał wspomina powstańca Jana Rozłuckiego, swojego bratanka, który zdezerterował z rosyjskiej armii i wstąpił do leśnej „bandy”. Schwytany trafił przed sąd wojenny, w którym przewodniczył jego stryj. Sąd skazał go na karę śmierci. Ostatnim jego życzeniem było, żeby jego syn, Piotr, został wychowany na Polaka. Generał nie zamierzał spełnić tej prośby.

BibliografiaEdytuj

  • Andrzej Z. Makowiecki: Literatura Młodej Polski. Wydawnictwo Szkolne i Pedagogiczne, 1997.

Linki zewnętrzneEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Stefan Żeromski, Echa leśne, wyd. 1905, Na k. tyt. pseud.; nazwa aut.: Stefan Żeromski., polona.pl [dostęp 2018-06-02].