Otwórz menu główne

Eduard Ritter von Schleich

Eduard Ritter von Schleich (ur. 9 sierpnia 1888 w Bad Tölz koło Monachium; zm. 15 listopada 1947) – niemiecki as lotnictwa.

Eduard von Schleich
35 zwycięstw
ilustracja
Generalleutnant der Luftwaffe Generalleutnant der Luftwaffe
Data i miejsce urodzenia 9 sierpnia 1888
Bad Tölz, Cesarstwo Niemieckie
Data i miejsce śmierci 15 listopada 1947
Monachium, Niemcy
Przebieg służby
Lata służby od 1908: 11. Bawarski Pułk Piechoty, Fl. Abt. 2b
Siły zbrojne Cross-Pattee-Heraldry.svgLuftstreitkräfte
Balkenkreuz.svgLuftwaffe
Jednostki FFA 2, Jagdstaffel 28, Jagdstaffel 21, Jagdstaffel 32b. Jagdgeschwader 4
Stanowiska dowódca II grupy w 53 Skrzydle Legionu Kondor
Główne wojny i bitwy I wojna światowa,
II wojna światowa
Późniejsza praca pilot Lufthansy
Odznaczenia
Pour le Mérite Order Maksymiliana Józefa (Bawaria) Krzyż Żelazny (1813) I Klasy Krzyż Żelazny (1813) II Klasy

Służba przed i w trakcie I wojny światowejEdytuj

Eduard Schleich w wieku 20 lat zaciągnął się do 11. Bawarskiego Pułku Piechoty. W 1914, kiedy wybuchła wojna, dowodził kompanią na froncie zachodnim. 20 sierpnia 1914 został ciężko ranny i trafił do szpitala. Po wyleczeniu złożył podanie o przeniesienie do lotnictwa i wiosną 1915 został pilotem dwumiejscowego Rolanda C.II we Fl. Abt. 2b. W czasie jednego z lotów został ranny w rękę odłamkiem pocisku przeciwlotniczego, ale kontynuował lot i udało mu się wykonać zadanie bojowe.

Służba jako pilot myśliwskiEdytuj

Po ponownym pobycie w szpitalu został przeniesiony do Jagdstaffel 28, gdzie latał m.in. na zdobycznym Nieuporcie. Wykazywał się dużym talentem, został więc skierowany na szkolenie specjalistyczne dla pilotów myśliwskich.

W marcu 1917 dowodził już Jagdstaffel 21. Pierwsze zwycięstwo odniósł 5 maja 1917, gdy jego ofiarą padł Spad. Kiedy 27 czerwca zginął jego przyjaciel Erich Limpert, Schleich przemalował swojego Albatrosa na czarno. W sierpniu 1917 Schleich zestrzelił 7 samolotów wroga, we wrześniu 17.

Kiedy po przebytej chorobie już po trzech dniach wystartował do lotu bojowego, okazało się że z minuty na minutę stawał się coraz słabszy i musiał podjąć decyzję o powrocie na lotnisko. W czasie lotu powrotnego zaatakowały go 3 Spady – Schleichowi udało się zestrzelić jeden z nich. Następne 5 miesięcy musiał jednak spędzić w szpitalu.

Po powrocie został dowódcą bawarskiej Jagdstaffel 32b. 14 czerwca 1918[1] został odznaczony bawarskim orderem Maxa-Josepha, co dawało mu prawo do tytułu szlacheckiego. Później Eduard Ritter von Schleich mianowany został dowódcą JG 4b, w skład którego wchodziły bawarskie Jagdstaffeln (Jastas). Do końca wojny odniósł w sumie 35 zwycięstw powietrznych.

Okres międzywojenny i II wojny światowejEdytuj

Po wojnie był pilotem Lufthansy i działaczem aeroklubu monachijskiego, a w latach 30. powrócił do służby. W 1938, po szkoleniu na bombowcach nurkujących, został mianowany dowódcą pułku Junkersów 87. Trzy lata później, podczas II wojny światowej, został awansowany na generała, musiał jednak zrezygnować ze służby ze względów zdrowotnych.

OdznaczeniaEdytuj

GaleriaEdytuj

Oberleutnant Eduard von Schleich – nowy dowódca Jagdstaffel 21 – w kabinie swojego Albatrosa D.V; 1918:

BibliografiaEdytuj

  • Przemysław Skulski, Wojciech Sankowski, Asy Wojny 1914-1918, Wrocław: ACE PUBLICATION, 1994, ISBN 83-86153-10-5, OCLC 833960813.

PrzypisyEdytuj

  1. Generalleutnant Eduard Ritter von Schleich - Lexikon der Wehrmacht, lexikon-der-wehrmacht.de [dostęp 2017-11-23].

Linki zewnętrzneEdytuj