Emilian Węgierski herbu Wieniawa (ur. w 1788 w Wielkopolsce, zm. w 1841 w Ostrorogu) − generał brygady powstania listopadowego.

Emilian Węgierski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1788
Wielkopolska
Data i miejsce śmierci 1841
Ostroróg
Kierownik Komisji Rządowej Wojny
Okres od 11 września 1831
do 5 października 1831
Poprzednik Franciszek Morawski
Następca Edward Śmigły-Rydz (w 1918)

Służbę wojskową rozpoczął w 1806 po wkroczeniu do Wielkopolski Francuzów. Walczył w kampanii pruskiej na Pomorzu. Odznaczył się i w ciągu 1809 uzyskał awanse od podporucznika do kapitana w 11 pułku piechoty. W kampanii austriackiej 1809 dowodził batalionem w 15 pułku piechoty. W tymże środowisku walczył w kampanii moskiewskiej 1812, a jako podpułkownik 21 pułku piechoty litewskiej w 1813 bronił Modlina. Po upadku twierdzy dostał się do niewoli rosyjskiej.

Po uwolnieniu w 1815 wziął dymisje z powodu stanu zdrowia i w Armii Królestwa Polskiego nie służył.

Emilian Węgierski - akt dymisji
strona 1
strona 2

Po wybuchu powstania 1830 powrócił do służby. Początkowo oficer sztabu 4 Dywizji Piechoty, od marca 1831 dowódca 8 pułku piechoty, od maja dowódca brygady w 3 Dywizji Piechoty. Awansowany na generała brygady w czerwcu 1831. Pełnił obowiązki gubernatora wojskowego Warszawy w sierpniu 1831[1].

Po kapitulacji stolicy krótko pełniący obowiązki ministra Wojny. Sprzeciwił się złożeniu broni przez armię powstańczą i optował za kontynuacją walki.

Po upadku powstania emigrował, potem wrócił do kraju i osiadł na gospodarstwie w Poznańskiem, gdzie zmarł. Pochowany w Ostrorogu.

Był członkiem loży wolnomularskiej Français et Polonais[2], członkiem loży Przesąd Zwyciężony w 1813 roku[3].

BibliografiaEdytuj

  • H.P. Kosk Generalicja polska t. 2 wyd. Oficyna Wydawnicza „Ajaks” Pruszków 1998.

PrzypisyEdytuj

  1. Andrzej Biernat, Ireneusz Ihnatowicz, Vademecum do badań nad historią XIX i XX wieku, Warszawa 2003, s. 483.
  2. Marek Tarczyński, Generalicja powstania listopadowego, 1980, s. 63.
  3. Stanisław Małachowski-Łempicki, Wykaz polskich lóż wolnomularskich oraz ich członków w latach 1738-1821, w: Archiwum Komisji Historycznej, t. XIV, Kraków 1930, s. 329.