Eparchia brytyjska i irlandzka

Eparchia brytyjska i irlandzka – historyczna eparchia Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji, z siedzibą w Londynie. Jej ostatnim ordynariuszem był biskup richmondzki i zachodnioeuropejski Ireneusz (Steenberg), zaś funkcję katedry pełnił sobór Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy i Świętych Carskich Męczenników w Londynie.

Eparchia brytyjska i irlandzka
Великобританская и Ирландская епархия
Ilustracja
Sobór katedralny
Państwo  Wielka Brytania
 Irlandia
Siedziba Londyn
57 Harvard Road, Chiswick, London, W4 4ED, United Kingdom[1]
Data zamknięcia 2019
Wyznanie prawosławne
Kościół Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji
Sobór Zaśnięcia Przenajświętszej Bogurodzicy i Świętych Carskich Męczenników
Biskup diecezjalny biskup richmondzki i zachodnioeuropejski Ireneusz (Steenberg)
Dane statystyczne
Liczba kapłanów
• w tym diecezjalnych
• w tym zakonnych
10
9
1
Liczba dekanatów brak podziału
Liczba parafii 6
Liczba klasztorów 1
brak współrzędnych

W 2019 r. Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji zdecydował o połączeniu eparchii brytyjskiej i irlandzkiej z eparchią genewską i zachodnioeuropejską, tworząc jedną administraturę z katedrą w Londynie[2].

HistoriaEdytuj

Pierwsza placówka duszpasterska Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego poza granicami Rosji w Wielkiej Brytanii powstała w 1926. W wymienionym roku wspólnota parafialna przy cerkwi św. Filipa podzieliła się na zwolenników Cerkwi Zagranicznej i tych, którzy pragnęli pozostać w jurysdykcji Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego[3]. Na początku XXI w. Rosyjski Kościół Prawosławny poza granicami Rosji prowadził w Wielkiej Brytanii i Irlandii sześć parafii[3], obsługiwanych przez 10 kapłanów[4] i jeden klasztor, założony w 1954 żeński monaster Zwiastowania w Londynie[3]. W 2015 r. w eparchii działał męski monaster św. Pantelejmona w Clacton-on-Sea[4].

Ordynariusze eparchiiEdytuj

Świątynie i parafie eparchii[4]Edytuj

Eparchia administrowała ponadto kaplicą w pałacu Buckingham, przeznaczoną dla prawosławnych członków rodziny księcia Filipa[3]. Posiadała dwie placówki misyjne nieposiadające statusu parafii i jedną kaplicę[4].

PrzypisyEdytuj