Otwórz menu główne

Ferruccio Ranza (ur. 9 września 1892, zm. 25 kwietnia 1973) – as lotnictwa włoskiego Regia Aeronautica z 17 potwierdzonymi oraz 8 niepotwierdzonymi zwycięstwami w I wojnie światowej.

Ferruccio Ranza
17 zwycięstw
ilustracja
generał
Data i miejsce urodzenia 9 września 1892
Fiorenzuola d'Arda, Włochy
Data i miejsce śmierci 25 kwietnia 1973
Bolonia Włochy
Przebieg służby
Lata służby 1914 - 1945 (lub 1952)
Siły zbrojne Roundel of the Italian Air Force.svg - Regia Aeronautica
Jednostki 4 Eskadra, 3 Eskadra, 77 Eskadra, 91 Eskadra
Stanowiska dowódca 77 Eskadra, 91 Eskadra, 13 Grupy Lotniczej, 2 Skrzydła
Główne wojny i bitwy I wojna światowa, II wojna światowa
Odznaczenia
Gold Medal of Military Valor Krzyż Wojenny 1914-1918 (Francja) Order Sabaudzki Wojskowy V Klasy Krzyż Wojenny (Belgia) (1914-1918) Order Żołnierski Gwiazdy Jerzego Czarnego (z mieczami)

Ferruccio Ranza w momencie wybuchu I wojny światowej studiował rachunkowość. W 1914 roku uczęszczał na pierwszy kurs pilotażu dla oficerów. Po jego ukończeniu krótko służył w 4a Squadriglia. Od października 1915 roku służył w 3a Squadriglia. Obie jednostki były jadnostkami pomocniczymi artylerii. W połowie 1916 roku na własna prośbę Ranza został przeniesiony do jednostki bojowej 77a Squadriglia. W jednostce odniósł swoje pierwsze potwierdzone zwycięstwo powietrzne. 27 lipca 1916 roku w okolicach Martel zestrzelił samolot Hansa-Brandenburg C.I. Drugie potwierdzone zwycięstwo odniósł 14 września w okolicach Miramar. 25 listopada 1916 roku odniósł podwójne zwycięstwo powietrzne. W styczniu 1917 roku został mianowany oficerem dowodzącym jednostki. 1 maja 1917 roku został przeniesiony do nowo utworzonej jednostki myśliwskiej 91a Squadriglia dowodzonej przez Francesco Baracca. Po ustąpieniu z powodu załamania nerwowego Fulco Ruffo di Calabria ze stanowiska dowódcy 91 Eskadry. Ranza został mianowany jej dowódcą i stanowisko to pełnił do końca wojny. W tym czasie odniósł kolejne zwycięstwa. Z zakończeniem wojny Ranza miał na koncie 17b potwierdzonych oraz 8 prawdopodobnych zwycięstw. Plasowało go to na 4 miejscu wśród asów z 91 Eskadry oraz na 7 miejscu wśród wszystkich włoskich pilotów w czasie I wojny światowej.

Po zakończeniu wojny Ranza pozostał w Regia Aeronautica. W lutym 1924 roku został mianowany dowódcą 13 grupy Lotniczej, następnie dowódcą 2 Skrzydła lotniczego. Kolejne lata przyniosły kolejne awanse. W 1939 roku Ranza został mianowany głównodowodzącym siłami lotniczymi w Albanii, w 1940 dowódcą lotnictwa w Południowych Włoszech. Po zawieszeniu broni 8 września 1943 roku przeszedł na stronę aliantów. Służbę pełnił do 1945 roku.

BibliografiaEdytuj

  • Paolo Varriale: Italian Aces of World War. Oksford: Osprey Pub., 2009, s. 80-81. ISBN 978-1-84603-426-8.
  • Jon Guttman: Spad XII/XIII Aces of World War 1 (Aircraft of the Aces). Osprey Publishing (UK), s. 26. ISBN 1-84176-316-0.
  • Norman L. R. Franks: Nieuport Aces of World War I (Osprey Aircraft of the Aces No 33). Motorbooks International, 2000, s. 79. ISBN 1-85532-961-1.

Linki zewnętrzneEdytuj