Otwórz menu główne
Zobacz też: innych błogosławionych o imieniu Franciszek.

Franciszek Remón Játiva OFMConv., (hiszp.) Francisco Remón Játiva (ur. 22 września 1890 w Caudé na terenie diecezji Teruel, zm. 31 lipca 1936 w Granollers) – hiszpański błogosławiony Kościoła katolickiego, męczennik, brat zakonny z Zakonu Braci Mniejszych Konwentualnych, ofiara prześladowań antykatolickich okresu hiszpańskiej wojny domowej[1][2][3].

Błogosławiony
Franciszek Remón Játiva OFMConv.

Francisco Remón Játiva
męczennik
Data i miejsce urodzenia 22 września 1890
Caudé
Data i miejsce śmierci 31 lipca 1936
Granollers
Czczony przez Kościół katolicki
Beatyfikacja 11 marca 2001
Plac Świętego Piotra
przez Jana Pawła II
Wspomnienie 31 lipca i 22 września (w grupie 233 męczenników)

ŻyciorysEdytuj

Za powołaniem 22 lutego 1906 r. wstąpił do zakonu franciszkańskiego w Granollers[1][4]. Dla odbycia nowicjatu skierowany został do Asyżu[1], gdzie udał się w towarzystwie ojca Alfonsa Lópeza[4]. W latach 1909-1911 przebywał w klasztorze w Costacciaro[4]. Po odbyciu rocznego nowicjatu w Asyżu w 1912 r. złożył śluby czasowe, a śluby wieczyste w 1916 r. jako brat świecki[4] i podjął się pełnienia służby jako zakrystian w Bazylice św. Franciszka w Asyżu[1]. Z artyzmem kultywował tradycję budowy szopek bożonarodzeniowych[4]. W 1935 r. powrócił do klasztoru w Granollers, gdzie został furtianem i zakrystianem i tam z przykładną franciszkańską życzliwością[1] i starannością[4] spełniał nałożone obowiązki[1]. Gdy po wybuchu wojny domowej w Hiszpanii rozpoczęły się prześladowania katolików, 20 lipca 1936 r. bojownicy Iberyjskiej Federacji Anarchistycznej spalili klasztor w Granollers[5]. Ukrywał się do aresztowania, a po krwotoku wywołanym torturami[4] znalazł się w szpitalu wraz z o. Dionizym Wincentym Ramosem[1]. Dowodem jego głębokiej wiary była odmowa apostazji za cenę życia[4]. Franciszka Remóna Játivę rozstrzelano i pochowano w zbiorowej mogile na cmentarzu w La Roca del Valles[4].

Proces informacyjny odbył się w Barcelonie w latach 1953-1961[6]. Został beatyfikowany w grupie Józefa Aparicio Sanza i 232 towarzyszy, pierwszych wyniesionych na ołtarze Kościoła katolickiego w trzecim tysiącleciu, przez papieża Jana Pawła II w Watykanie 11 marca 2001 roku[2].

Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest przez katolików w dies natalis (31 lipca), a także w grupie męczenników 22 września[2].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 401. ISBN 978-83-7318-736-8.
  2. a b c Fabio Arduino: Beati Dionigi Vicente Ramos e Francesco Remon Jativa Francescani, martiri (wł.). 2006-10-27. [dostęp 2013-06-07].
  3. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 385. ISBN 978-83-7318-736-8.
  4. a b c d e f g h i Beato Francisco Remón Játiva (1890-1936), Martirio de los Beatos Dionisio y Francisco, Mártires de Granollers († 1936); Beato Miguel Remón Salvador (1907-1936) (hiszp.). W: DIRECTORIO FRANCISCANO SANTORAL FRANCISCANO [on-line]. [dostęp 2013-06-07].
  5. JOSÉ APARICIO SANZ PRESBÍTERO Y 232 COMPAÑEROS PRESBÍTEROS, RELIGIOSOS, RELIGIOSAS Y LAICOS MÁRTIRES (hiszp.). [dostęp 2013-06-06].
  6. Henryk Fros SJ, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 6: W-Z. Kraków: WAM, Księża Jezuici, 2007, s. 402. ISBN 978-83-7318-736-8.