Otwórz menu główne

Friedrich Zimmermann

niemiecki polityk

Friedrich Zimmermann (ur. 18 lipca 1925 w Monachium, zm. 16 września 2012 w Filzmoos[1]) – niemiecki polityk i prawnik, deputowany do Bundestagu, minister spraw wewnętrznych (1982–1989), minister transportu (1989–1991).

Friedrich Zimmermann
Ilustracja
Friedrich Zimmermann (1990)
Data i miejsce urodzenia 18 lipca 1925
Monachium
Data i miejsce śmierci 16 września 2012
Filzmoos
Zawód, zajęcie polityk, prawnik
Alma Mater Uniwersytet Ludwika i Maksymiliana w Monachium
Stanowisko minister spraw wewnętrznych (1982–1989), minister transportu (1989–1991)

ŻyciorysEdytuj

W 1943 wstąpił do NSDAP[2]. W latach 1943–1945 służył w wojsku w randze leutnanta. Po wojnie praktykował w Deutsche Banku, w 1946 uzyskał maturę. Studiował prawo i ekonomię na Uniwersytecie Ludwika i Maksymiliana w Monachium. W 1948 i 1951 zdał państwowe egzaminy prawnicze I oraz II stopnia, w 1950 doktoryzował się w zakresie prawa na macierzystej uczelni. Pracował w zawodach prawniczych, w 1963 podjął praktykę adwokacką[1].

W 1948 został członkiem bawarskiej Unii Chrześcijańsko-Społecznej (CSU), a w 1952 członkiem gabinetu Josefa Müllera. Był urzędnikiem w bawarskiej administracji. W latach 1955–1956 pełnił funkcję dyrektora generalnego CSU, następnie do 1963 zajmował stanowisko sekretarza generalnego partii. Później do 1967 był skarbnikiem swojego ugrupowania[1].

Od 1957 do 1990 sprawował mandat posła do Bundestagu, przewodniczył w parlamencie komisji obrony (1965–1972) oraz grupie deputowanych CSU (1976–1982). W latach 1979–1989 pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Unii Chrześcijańsko-Społecznej. Od 1982 do 1991 był członkiem trzech pierwszych rządów Helmuta Kohla. Sprawował urząd ministra spraw wewnętrznych (1982–1989) oraz ministra transportu (1989–1991). W 1991 powrócił do praktyki adwokackiej w Monachium[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Zimmermann, Friedrich (niem.). helmut-kohl.de. [dostęp 2018-02-26].
  2. Drucksache 17/8134: Antwort der Bundesregierung (niem.). bundestag.de, 14 grudnia 2011. [dostęp 2018-02-26].