Otwórz menu główne

GTD-350 – radziecki silnik turbowałowy opracowany na początku lat 60. XX wieku, stanowiący napęd śmigłowca Mi-2, produkowany w polskich zakładach WSK Rzeszów w Rzeszowie.

GTD-350
Ilustracja
Dane podstawowe
Typ turbowałowy
Kraj pochodzenia  ZSRR /  Polska
Producent WSK Rzeszów
Pierwsze testy 1961
Zastosowanie Mi-2
Liczba egzemplarzy ponad 11 000
Warianty GTD-350, GTD-350P, GTD-350W, GTD-350W2
Dane techniczne
Długość 1350 mm[1]
Szerokość 522 mm
Wysokość 630 mm[1]
Masa 135 kg[1]
Komponenty
Turbina turbina dwustopniowa
Osiągi
Moc 294 kW (400 KM)
Spręż 5,9 ±0,1 (przy 45 000 obr./min)[1]
Wydatek masowy powietrza 2,10 ±0,02 kg/s (przy 45 000 obr./min)
Temperatura przed turbiną 970°C[1]
Jednostkowe zużycie paliwa 0,370 kg/KMh[1]

Silnik GTD-350 został zaprojektowany przez inżyniera Siergieja Piotrowicza Izotowa z biura projektowego Klimowa. Konstrukcję silnika wzorowano na wczesnej wersji amerykańskiego silnika Allison 250[potrzebny przypis]. Zespoły silnika umieszczone są w kolejności: sprężarka, reduktor, kolektor wylotowy, turbiny, komora spalania[1]. W odmianie dla śmigłowca Mi-2 napęd wyprowadzony jest do tyłu, a wylot gazów na lewą lub prawą stronę[1].

W roku 1966 na podstawie umowy pomiędzy Polską a ZSRR licencyjną produkcję silników GTD-350 rozpoczęto w polskich zakładach WSK Rzeszów. W rzeszowskiej firmie wyprodukowano ponad 10 000 tych silników. Stanowiły one napęd produkowanych w Świdniku śmigłowców Mi-2.

Silnik w podstawowej odmianie ma moc nominalną 320 KM, a maksymalną moc 5-minutową 400 KM[1]. Początkowo silniki GTD-350 posiadały okres międzyremontowy zaledwie 200 godzin. Biorąc pod uwagę żywotność śmigłowca Mi-2 wynoszącą 1000 godzin, w tym czasie należało by przeprowadzić 5 głównych remontów jednostek napędowych. Wobec tego konstruktorzy radzieccy oraz inżynierowie z WSK Rzeszów rozpoczęli pracę nad wydłużeniem żywotności silników. Wprowadzając szereg zmian konstrukcyjnych i udoskonaleń ostatecznie wydłużono okres międzyremontowy do 1000 godzin. Ponadto z czasem opracowano wersje wzmocnione: GTD-350P (o mocy 332 kW), GTD-350W (o mocy 313 kW) i GTD-350W2 (o mocy 319 kW).

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d e f g h i Janusz Babiejczuk, Jerzy Grzegorzewski: Polski przemysł lotniczy 1945-1973. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1974, s. 137-139.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj