Geogaddi

album studyjny Boards of Canada

Geogaddi – drugi album studyjny szkockiego duetu elektronicznego Boards of Canada, wydany w 2002 roku. Doszedł do 3. miejsca na liście Top Dance/Electronic Albums tygodnika Billboard oraz do takiego samego na brytyjskiej liście UK Independent Albums. Ponadto w Wielkiej Brytanii uzyskał certyfikat Srebrnej Płyty.

Geogaddi
Album studyjny zespołu Boards of Canada
Wydany 13 lutego 2002 (Japonia),
18 lutego 2002 (Wielka Brytania)
Nagrywany 1999–2001
Gatunek IDM, ambient
Długość 1:05:55
Wydawnictwo Warp, music70
Producent Marcus Eoin, Michael Sandison
Oceny
Przejdź do sekcji „Odbiór”
Album po albumie
In a Beautiful Place Out in the Country
(2000)
Geogaddi
(2002)
The Campfire Headphase
(2005)

Historia albumuEdytuj

Proces twórczyEdytuj

Definiując proces twórczy, towarzyszący nagrywaniu albumu Michael Sandison odpowiedział w wywiadzie udzielonym Koenowi Poolmanowi z magazynu OOR, iż obaj z bratem (Marcusem) dla Geogaddi nagrali ponad 90 utworów, z których tylko 22 (oraz bezgłośny Magic Window) znalazły się na płycie. Według zamierzeń album miał przypominać ścieżkę dźwiękową do „jakiegoś dziwnego musicalu, albo wyimaginowanego filmu” z pewnego rodzaju dezorientacją jako motywem przewodnim. Dodał, iż obaj starają się za każdym razem tworzyć brzmienie ponadczasowe.

Zawsze uwielbialiśmy brzmienie rzeczy, które są trochę smutne i połamane. Myślę, że ponieważ staramy się uchwycić zniszczony, niesamowity efekt w naszej muzyce, dla niektórych słuchaczy brzmi ona nostalgicznie.

Michael Sandison, wywiad dla OOR[1]

Porównując Geogaddi z poprzednim albumem stwierdził, iż „Music Has the Right... jest płytą na zewnątrz domu, w zimny, błękitny dzień”, podczas gdy Geogaddi to „pewnego rodzaju próba ognia, klaustrofobiczna, kręta podróż, która zabiera cię w dość mroczne doświadczenia, zanim znów znajdziesz się na otwartej przestrzeni”. Jeśli chodzi o dyskretne wykorzystanie w muzyce albumu akustycznego instrumentarium, wskazał na zainteresowanie duetu twórczością takich artystów jak Joni Mitchell i The Incredible Stringband[1].

TytułEdytuj

Na pytanie Poolmana co oznacza tytuł „Geogaddi”, Michael Sandison odpowiedział:

To kombinacja różnych słów, jest kilka różnych znaczeń, które możesz z niej odczytać. My mamy swoje własne znaczenie i chcemy, żeby słuchacz wymyślił swoje własne. W ten sposób jest to bardziej osobiste.

Michael Sandison, wywiad dla OOR[1]

Premiera albumuEdytuj

Premiera albumu miała miejsce w sześciu kościołach: w Londynie, Nowym Jorku, Tokio, Edynburgu, Paryżu i Berlinie. W ramach promocji, nieuchwytni i zwykle stroniący od kontaktów z mediami, Marcus Eoin i Michael Sandisonowie, udzielili tylko jednego wywiadu prasowego (dla NME) za pośrednictwem poczty elektronicznej[2].

WydaniaEdytuj

Album został wydany 13 lutego 2002 roku jako CD w Japonii przez miejscową wytwórnię Beat Records[3] oraz 18 lutego 2002 roku jako CD[4] i potrójny LP[5]. Równocześnie wydanych zostało kilka EP-ek z różnym zestawem utworów.

W lutym 2007 roku został wznowiony w Wielkiej Brytanii, Europie i Stanach Zjednoczonych jako digital download (23 pliki MP3)[6].

Lista utworówEdytuj

LPEdytuj

Lista według Discogs[5]:

Wszystkie utwory napisali, zrealizowali i wyprodukowali: Marcus Eoin i Michael Sandison.

OdbiórEdytuj

Opinie krytykówEdytuj

Album zyskał powszechne uznanie[11].

Magazyn The Skinny porównał w 2009 roku Geogaddi z Music Has the Right to Children, uznając ten pierwszy jako piąty w zestawieniu najlepszych szkockich albumów lat 90. „jeśli Music has the Right to Children z 1998 roku było płytą, która otworzyła nowoczesną muzykę elektroniczną na zupełnie nowe horyzonty możliwości (…) to Geogaddi z 2002 roku jest tym albumem, na którym Boards of Canada spróbowali wdrożyć swoje własne estetyczne innowacje z nowych i dezorientujących punktów widzenia”[19].

Geogaddi wysoko ocenił John Bush z AllMusic (4 i pół gwiazdki na 5). Wydawnictwo przypomina jego zdaniem debiutancki album zespołu, Music Has the Right to Children. Projekt graficzny okładki zawiera „artystyczne, wybielone zdjęcia bawiących się dzieci, a długa lista utworów balansuje pomiędzy krótkimi szkicami a dłuższymi utworami”. Boards of Canada, według recenzenta, „specjalizuje się w sugestywnej, żałobnej, pełnej sampli muzyce downtempo, często brzmiącej jakby została wyprodukowana na niesprawnym sprzęcie wydobytym z ruin laboratorium komputerowego z początku lat 70. Geogaddi ma nieco mniej melodyjności i w rezultacie brzmi trochę mniej jak trip-hop do bajek, a bardziej jak lekko eksperymentalna, ale wyraziście zrealizowana muzyka elektroniczna, którą jest”[7].

Równie wysoko ocenia Gegaddi Mark Richardson z magazynu Pitchfork dając mu 8.6 punktu na 10. Recenzent skupia się na tym, co różni ten album od wcześniejszych wydawnictw zespołu. Zauważa zmianę jego nastroju. Wprawdzie tematyka albumu to dzieciństwo i nostalgia, ale klimat albumu jest „o ton mroczniejszy niż na poprzednich wydawnictwach, i stosunkowo napięty, z zauważalnym wątkiem paranoi”. Na Geogaddi Boards of Canada „zastąpili ciszę dronem, a wzorcowe taśmy nasycone są maszynowymi dźwiękami zrealizowanymi przez duet”. Przykładem różnic w stosunku do wcześniejszych wydawnictw są według recenzenta takie utwory jak: 'Julie and Candy' („wirujące klaustrofobiczne wiatry”), 'Dawn Chorus' („groźne fale sprzężenia zwrotnego hamujące rytm [utworu]”), 'The Devil Is in the Details' („samotne, odizolowane Nuno Cannavarro-izmy”). Przykładem nowego, mroczniejszego nurtu są według niego takie utwory jak: 'Gyroscope' (z „miażdżącym, zmechanizowanym loopem perkusyjnym”) oraz 'Alpha and Omega' (w którym „dźwięki tabli mieszają się z wielowarstwową perkusją, nadając [utworowi] intrygujące wrażenie żywego zespołu”). „Boards of Canada zastosowali na Geogaddi swoje charakterystyczne narzędzia, ale w służbie nieco bardziej mrocznej wizji” – podsumowuje[12].

Geogaddi, składający się z 23 przejrzystych, instrumentalnych utworów w stylu Briana Eno to w większości przyjemna przejażdżka” – uważa redakcja The Independent dodając: „pętle, sample i syntezatorowe drony dryfują na stonowanych ścieżkach rytmicznych, a w tym dryfie od czasu do czasu pojawia się na wpół zrozumiała fraza wokalna”. Wyróżnia kilka utworów: 'Diving Station' („partia fortepianu zmącona przez wiatr elektronicznego hałasu”, 'Music is Math' („brzmiący jak skrzyżowanie Bacha z breakbeatem) i 'The Beach at Redpoint' („uroczy przykład 'krajobrazowego' stylu ambientowej elektroniki). Liczne utwory albumu zostały określone jako „dużej mierze niezamieszkałe krajobrazy”, w których głosy „nawet jeśli się pojawiają, to są to tylko na wpół zasłyszane fragmenty mowy”, lub, jak w innych „brzmią po prostu jakby uwięzione, jak dodatkowa warstwa niesamowitości dodana do ogólnego niepokoju”[20].

„Boards of Canada na swoim nowym albumie, Geogaddi ponownie przywołali rodzinę muzycznych duchów” – zauważa redakcja magazynu PopMatters precyzując: „bogate, unoszące się w powietrzu dźwiękowe eksploracje wyrastają z binarnej gleby zer i jedynek, [podczas] gdy cienkie jak papier bity splatają i rozdzielają (…) swoje kolorowe melodie w spirale, niczym wirujący w powietrzu dym. W niektórych utworach melancholijny uśmiech muzyki wydaje się tak niemożliwie naturalny, że w miarę jak odgłosy tego, co wydaje się być wiatrem i zwierzętami zanikają, trudno jest odróżnić kompozycję od organicznego rozwoju. Z bezbłędnie zszytej progresji 23 utworów rodzi się doskonała istota, z której nie sposób wyodrębnić pojedyncze piosenki”. „Na Geogaddi Boards of Canada tworzą świat z muzyki łącząc w unikalnym stylu [swoich] kompozycji psychodelię z elektroniką” – podsumowuje redakcja[21].

Geogaddi jest przepysznie nasycony powtarzającymi się motywami, które od razu wyróżniły ich [Boards of Canada] jako indywidualny głos w muzyce elektronicznej – twierdzi Kitty Empire z NME określając muzykę albumu jako „odgłosy dzieciństwa” i „zrelaksowane wiejskie idylle, nagle zakłócane przez ostre breakbeaty. W sumie jest to spotkanie tego, co Naturalne z tym co cyfrowe, tu jeszcze bardziej mroczne niż kiedykolwiek wcześniej”[22].

Muzyka Geogaddi to „głównie własna, powściągliwa mieszanka elektronicznej melancholii zespołu, zawsze organiczna i pięknie wykonana. Zależy tylko, czy chcesz się zagłębiać w tak wiele szczegółów” – konkluduje Pascal Wyse z dziennika The Guardian[10].

Geogaddi to gobelin dziwnych kontrastów” – ocenia Christian Hopwood z BBC. Muzykę albumu charakteryzuje jako twór, w którym „pulsujące syntezatory, skrzypiące schematy perkusyjne i zniekształcone głosy dzieci wplatają się i wyplatają, tworząc surrealistyczne 'trzecie miejsce'. To elektronika wypuszczona na pastwę losu na zboczach wzgórz na piętnaście lat. Czasami Boards of Canada zaprasza Cię, żeby stanąć z nimi, gdy spoglądają na majestatyczne szkockie wyżyny, obserwując wczesny zachód słońca, który eksploduje na horyzoncie. Innym razem zostawiają cię uwięzionego w mieszkaniu o 3 nad ranem (…). Tak czy inaczej, jest mało prawdopodobne, byś słyszał coś podobnego”[2].

Listy tygodnioweEdytuj

2002
Kraj Lista Pozycja
Francja SNEP 78[23]
Irlandia IRMA 28[24]
Stany Zjednoczone Heatseekers Albums 19[25]
Stany Zjednoczone Independent Albums 10[26]
Stany Zjednoczone Top Dance/Electronic Albums 3[27]
Stany Zjednoczone Vinyl Albums 5[28]
Szkocja Scottish Albums Chart 12[29]
Wielka Brytania UK Albums Chart 21[30]
Wielka Brytania UK Independent Albums 3[31]

Certyfikaty sprzedażyEdytuj

UwagiEdytuj

  1. Strona nie ma linków wewnętrznych; aby znaleźć wykonawcę, należy w polu „Format” wybrać Albums, w polu „Certification” – Silver, zaś w polu „Search BPI Awards” wpisać Geogaddi i nacisnąć Enter.

PrzypisyEdytuj

  1. a b c Koen Poolman: Boards Of Canada – interviews /"Play Twice Before Listening" (ang.). OOR. [dostęp 2021-09-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-27)].
  2. a b Christian Hopwood: Boards of Canada Geogaddi Review (ang.). BBC. [dostęp 2021-09-06].
  3. Discogs: Boards Of Canada – Geogaddi (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2021-09-06].
  4. a b Discogs: Boards Of Canada – Geogaddi (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2021-09-06].
  5. a b Discogs: Boards Of Canada – Geogaddi (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2021-09-06].
  6. Discogs: Boards Of Canada – Geogaddi (ang.). www.discogs.com. [dostęp 2021-09-06].
  7. a b John Bush: Geogaddi – Boards of Canada | Songs, Reviews, Credits | AllMusic (ang.). AllMusic. [dostęp 2021-09-06].
  8. Marc Weingarten: Geogaddi | EW.com (ang.). EW. [dostęp 2021-09-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-04-11)].
  9. Adam Anonymous: Album Review: Boards of Canada: Geogaddi /Releases /Drowned in Sound (ang.). Drowned in Sound . [dostęp 2021-09-06].
  10. a b Pascal Wyse: Mississippi belter | Music | The Guardian (ang.). The Guardian. [dostęp 2021-09-06].
  11. a b Metacritic: Geogaddi by Boards of Canada (ang.). www.metacritic.com. [dostęp 2021-09-06].
  12. a b Mark Richardson: Boards of Canada: Geogaddi Album Review | Pitchfork (ang.). Pitchfork. [dostęp 2021-09-06].
  13. Krzysztof Zakrocki: Boards of Canada – Geogaddi. Porcys. [dostęp 2021-09-06].
  14. RYM: Geogaddi by Boards of Canada (ang.). rateyourmusic.com. [dostęp 2021-09-06].
  15. Pat Balshill: RollingStone.com: Recordings: Boards of Canada, Geogaddi, 3 Stars (ang.). Rolling Stone. [dostęp 2021-09-06]. [zarchiwizowane z tego adresu (2002-04-25)].
  16. Brackett i Hoard 2004 ↓, s. 90.
  17. Reviews. „Spin”. Nr 5. 18, s. 120, maj 2002. New York: SPIN Media LLC. ISSN 0886-3032 (ang.). [dostęp 2021-09-06]. 
  18. Sputnikmusic: Boards of Canada – Geogaddi (ang.). www.sputnikmusic.com. [dostęp 2021-09-06].
  19. The Skinny: Boards of Canada: Ambient electronica – Artist homeopage – The Skinny (ang.). www.theskinny.co.uk. [dostęp 2021-10-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2016-03-22)].
  20. The Independent: Album: Boards of Canada | The Independent (ang.). The Independent. [dostęp 2021-09-06].
  21. PopMatters Staff: Boards of Canada: Geogaddi | PopMatters (ang.). PopMatters. [dostęp 2021-09-06].
  22. Kitty Empire: Boards Of Canada : Geogaddi (ang.). NME. [dostęp 2021-09-06].
  23. Les Charts: lescharts.com – Boards of Canada – Geogaddi (album) (fr.). lescharts.com. [dostęp 2021-09-06].
  24. Official Charts Company: www.irishcharts.com – Discography Boards of Canada (ang.). www.officialcharts.com. [dostęp 2021-09-06].
  25. Billboard: Chart History: Boards of Canada (ang.). billboard.com. [dostęp 2021-09-06].
  26. Billboard: Chart History: Boards of Canada (ang.). billboard.com. [dostęp 2021-09-06].
  27. Billboard: Chart History: Boards of Canada (ang.). billboard.com. [dostęp 2021-09-06].
  28. Billboard: Chart History: Boards of Canada (ang.). billboard.com. [dostęp 2021-09-06].
  29. Official Charts Company: Official Scottish Albums Chart Top 100 | Official Charts Company: 24 February 2002 - 02 March 2002 (ang.). www.officialcharts.com. [dostęp 2021-09-06].
  30. Official Charts Company: Official Albums Chart Top 100 | Official Charts Company: 24 February 2002 - 02 March 2002 (ang.). www.officialcharts.com. [dostęp 2021-09-06].
  31. Official Charts Company: Official Independent Albums Chart Top 50 | Official Charts Company: 24 February 2002 - 02 March 2002 (ang.). www.officialcharts.com. [dostęp 2021-09-06].
  32. BRIT Certified (ang.). bpi.co.uk. [dostęp 2021-09-06].

BibliografiaEdytuj