Otwórz menu główne

Gitowcy, git-ludziekontrkultura młodzieżowa, istniejąca w latach 70. XX wieku w Polsce[1].

Grupy gitowców powstawały na osiedlach budowanych masowo w okresie PRL. Pochodzenie jest więc podobne do blokersów, ale gitowców odróżniała większa solidarność i silne przywiązanie do miejsca zamieszkania. Były to niewielkie grupy społeczne dzielące ludzi na tych, którzy są „git”, i „frajerów” (czyli resztę, niezrzeszoną)[2].

Wygląd i poglądyEdytuj

„Frajerzy” to obcy ludzie, których należało wykorzystywać w każdy możliwy sposób. Gitowcy często byli tzw. bumelantami, czyli uchylali się od pracy, obowiązkowej w PRL dla wszystkich mężczyzn – nie wolno było być bezrobotnym dłużej niż przez 3 miesiące. Posługiwali się grypserą wywodzącą się z gwary przestępczej. Byli wrogo nastawieni do hipisów, a potem także do punków i innych podobnych subkultur. Występował wśród nich kult siły fizycznej i twardego charakteru. Gitowcy ubierali się często, choć nie zawsze, w ortalionowe kurtki, spodnie „w kant”, buty z czubem lub inne tego typu stroje. Szacunek wzbudzali gitowcy, którzy mieli złoty ząb lub nawet kilka. Często zdarzało się, że mieli tatuaż z kotwicą lub syreną[2].

Gitowcy w filmieEdytuj

Kontrkultura gitowców została ukazana w filmie Mieczysława Waśkowskiego Nie zaznasz spokoju.

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. PWN: gitowcy (pol.). pwn.pl. [dostęp 2009-01-12].
  2. a b Marek Jędrzejewski: My śmiecie – git ludzie, skini, sataniści, krysznaici. Warszawa: Agencja Wydawnicza LAWSONIA, 1993. ISBN 83-85082-05-0.

Linki zewnętrzneEdytuj