Otwórz menu główne

Godność – film z 1984 roku w reżyserii Romana Wionczka. Najważniejszy obraz propagandy antysolidarnościowej czasu stanu wojennego.[potrzebny przypis]

Godność
Gatunek obyczajowy
polityczny
Data premiery 20 października 1984
Kraj produkcji  Polska
Czas trwania 91 min
Reżyseria Roman Wionczek
Scenariusz Jerzy Grzymkowski
Zdjęcia Władysław Nagy

Film spotkał się dużą falą krytyki ze względu na słaby poziom artystyczny. Mimo to w lutym 1987 r. miał swoją premierę jego sequel „Czas nadziei[1].

Spis treści

GenezaEdytuj

Scenariusz oparto na autentycznej historii, która zdarzyła się w Fabryce Amortyzatorów „Polmo” w Krośnie. W październiku 1981 r. doszło tam do konfliktu zakładowej komórki "Solidarności" z przewodniczącym Związku Zawodowego Metalowców Józefem Topolskim. Miał on domalować na transparencie z napisem „do prawdy przez Solidarność" słowa „Naiwni wierzą, że…”. Działacze "Solidarności" zażądali usunięcia Topolskiego z fabryki, a gdy nie zgodziła się na to dyrekcja, został on wywieziony z zakładu na taczce. Prokuratura postawiła kilku działaczom zakładowej "Solidarności" zarzuty naruszenia nietykalności osobistej. Ostatecznie sprawa została umorzona po wprowadzeniu stanu wojennego. Do tej historii Jerzy Grzymkowski dopisał tło, które miało wprost uzasadniać decyzję o wprowadzeniu stanu wojennego.

FabułaEdytuj

Akcja filmu osnuta jest wokół historii Karola Szostaka. Powszechnie szanowany, bezpartyjny fachowiec w końcu listopada 1981 r. zostaje wybrany przewodniczącym Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego Metalowców. Działacze "Solidarności" atakują Szostaka, za to, że nie chce brać udziału w organizowanych przez nich strajku. Tłum działaczy "Solidarności" wiecuje, domagając się usunięcia Szostaka. Zostaje wsadzony na taczkę i wywieziony za bramę fabryki.

ObsadaEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Andrzej Zawistowski, Męka i zmartwychwstanie Karola Szostaka czyli „Solidarność” w oczach partyjnego reżysera, „Mówią Wieki”, 2012, nr 12, s. 36-41.

Linki zewnętrzneEdytuj