Otwórz menu główne

Granica holendersko-niemiecka – granica międzynarodowa dzieląca terytoria Królestwa Niderlandów (Holandii) i Republiki Federalnej Niemiec na odcinku 577 kilometrów.

Granica międzypaństwowa
Państwa graniczące  Holandia
 Niemcy
Okres istnienia od 1815
W obecnym przebiegu
Długość 577 km

Przebieg granicyEdytuj

Początek granicy – to trójstyk granic Belgii, Holandii i Niemiec – obok góry Vaalserberg – 322 m n.p.m. (na zachód od niemieckiego miasta Akwizgran). Następnie granica przybiera kierunek północny i łagodnymi łukami biegnie równolegle do rzeki Moza (Maas), pozostawiając po stronie holenderskiej Roermond, dzielnicę VenloTegelen, Groesbeek. Na wschód od Nijmegen dochodzi do Renu, przybiera tu kierunek wschodni, pozostawiając po stronie niemieckiej Emmerich am Rhein, Bocholt. Następnie biegnie w kierunku północno-wschodnim i łukami dociera na wschód od Enschede i na zachód do Nordhorn. Tu skręca w kierunku zachodnim, przecina rzekę Dinkel, przechodzi przez Kuiperberg (89 m n.p.m.), przecina rzekę Vechte, dochodzi pod Coevorden, gdzie skręca na wschód i na północ od Adorf (RFN) biegnie w kierunku północnym do zatoki Dollart, na południe od Emden (RFN) i ujściem rzeki Ems Zachodni dochodzi do Morza Północnego pomiędzy fryzyjskimi wyspami Rottumeroog (Holandia) i Borkum (RFN).

HistoriaEdytuj

Granica o takim przebiegu istnieje od 1815 roku (Kongres Wiedeński), była to granica pomiędzy Królestwem Zjednoczonych Niderlandów a Związkiem Niemieckim.

LiteraturaEdytuj

  • Wielki Encyklopedyczny Atlas Świata. Tom 4. Europa Północna, Wydawnictwo Naukowe PWN SA,Warszawa 2006. ​ISBN 83-01-14915-9