Otwórz menu główne

Guillermo Lasso Mendoza (ur. 16 listopada 1955 w Guayaquil) – ekwadorski polityk i biznesmen, gubernator prowincji Guayas w latach 1998-1999, minister gospodarki w 1999. Kandydat w wyborach prezydenckich w 2013 oraz w 2017.

Guillermo Lasso
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 16 listopada 1955
Guayaquil
Ekwador Minister gospodarki
Okres od 17 sierpnia 1999
do 29 sierpnia 1999

ŻyciorysEdytuj

Guillermo Lasso urodził się jako najmłodsze z jedenaściorga dzieci. Jego ojciec, Enrique Lasso Alvarado, był funkcjonariuszem państwowym w Guayaquil. Z powodów ekonomicznych, w czasie nauki w szkole średniej podjął pracę w niepełnym wymiarze w kilku firmach finansowych. W 1974 ukończył Colegio San José La Salle i rozpoczął studia na Wydziale Ekonomicznym Pontificia Universidad Católica del Ecuador w Quito. Zrezygnował jednakże z nauki na drugim roku studiów, by rozpocząć pracę w sektorze prywatnym. W 1981 poślubił Maríę de Lourdes Alcívar Crespo, z którą ma pięcioro dzieci[1].

W 1977 rozpoczął pracę w firmie ProCrédito. Rok później założył wspólnie z bratem własną firmę Constructora Alfa y Omega. W 1980 został zastępcą dyrektora spółki Finansur, a w 1984 jej dyrektorem. W 1989 objął funkcję wiceprezesa banku Banco de Guayaquil, a pięć lat później funkcję prezesa, którą pełnił do maja 2012[1].

Po objęciu urzędu przez prezydenta Jamila Mahuada, 10 sierpnia 1998 został mianowany gubernatorem prowincji Guayas. Po roku, 17 sierpnia 1999 objął specjalnie utworzony urząd superministra gospodarki, koordynujący prace resortów finansów i energii. 24 września 1999 podał się do dymisji, w proteście przeciwko decyzji prezydenta Mahuada o uchwaleniu moratorium na spłatę zadłużenia zagranicznego Ekwadoru. W 2011 otrzymał tytuł doctor honoris causa od Universidad de las Américas w Quito[1].

Do aktywności politycznej powrócił w 2012, kiedy zdecydował się na udział w wyborach prezydenckich. W maju 2012 zrezygnował z funkcji prezesa Banco de Guayaquil, w sierpniu 2012 wstąpił do nowo utworzonego ruchu politycznego Creando Oportunidades (CREO), a w październiku 2012 został jego kandydatem na urząd prezydenta[1]. W wyborach prezydenckich 17 lutego 2013 zajął drugie miejsce, zdobywając 22,7% głosów i przegrywając z urzędującym prezydentem Rafalelm Correą (57,2 % głosów)[2].

Po raz drugi wziął udział w wyborach prezydenckich w 2017. W czasie kampanii wyborczej głosił liberalne hasła gospodarcze. Zapowiadał przyciąganie do kraju kapitału zagranicznego i obniżki podatków do wielkich firm w celu stworzenia miliona miejsc w pracy w czasie czterech lat. Opowiadał się za niezależnością banku centralnego od władzy wykonawczej oraz zapowiedział usunięcie z ekwadorskiej ambasady w Londynie przebywającego tam założyciela serwisu WikiLeaks, Juliana Assange'a[3][4].

W pierwszej turze wyborów 19 lutego 2017 zajął drugie miejsce z wynikiem 28,1% głosów, przegrywając z Lenínem Moreno (39,3%). Ponieważ żaden z kandydatów nie zdobył ponad 40% głosów, z co najmniej 10-procentową przewagą nad kontrkandydatem, 2 kwietnia 2017 Moreno i Lasso zmierzyli się w drugiej turze wyborów[5][6] Lasso przegrał w niej z Moreno, uzyskując 48,85% głosów. Po tym jak sondaże exit poll wskazywały początkowo na jego wygraną, domagał się ponownego przeliczenia głosów, a jego zwolennicy protestowali na ulicach stolicy[7].

PrzypisyEdytuj

  1. a b c d Guillermo Lasso Mendoza (ang.). cidob.org, 2017-01-30. [dostęp 2017-02-20]. [zarchiwizowane z tego adresu].
  2. February 2013 (ang.). rulers.org. [dostęp 2017-02-20].
  3. Ecuador leftist leading presidential vote but may face runoff (ang.). Reuters, 2017-02-20. [dostęp 2017-02-20].
  4. Ecuador poll: Governing party's Lenin Moreno leads vote (ang.). BBC News, 2017-02-20. [dostęp 2017-02-20].
  5. Ecuador will hold run-off poll to choose new president (ang.). BBC News, 2017-02-23. [dostęp 2017-02-24].
  6. Ecuador presidential election goes to runoff between leftist, ex-banker (ang.). Reuters, 2017-02-22. [dostęp 2017-02-24].
  7. Latin America's struggling left boosted by win in Ecuador election (ang.). Reuters, 2017-04-03. [dostęp 2017-04-03].