Otwórz menu główne

Gulussa – współrządca Numidii od 148 p.n.e.

BiografiaEdytuj

Był jednym z trzech synów króla Numidii Masynissy. Brał udział w kilku antykartagińskich poselstwach do Rzymu. Podczas jednego z nich próbował skłonić senat do odrzucenia skarg Kartagińczyków, zarzucających Masynissie zajmowanie należących do Kartaginy terytoriów[1], ok 171 p.n.e. przestrzegał Rzymian, iż Kartagińczycy rozbudowują swoją flotę[2], zaś w 151 p.n.e. informował o przygotowaniach Kartaginy do wojny[3]. Appian z Aleksandrii pisze o też poselstwie do Kartaginy, na które wyruszył wraz z bratem Micypsą, by zażądać odwołania z wygnania polityków nastawionych przyjacielsko do Numidii. Kartagińczycy nie przyjęli posłów, i zaatakowali ich w drodze powrotnej[4].

Po śmierci ojca został współrządcą królestwa razem z Micypsą i Mastanabalem. Zgodnie z podziałem dokonanym przez Scypiona Afrykańskiego Młodszego Gulussa otrzymał władzę nad wojskiem i wspierał Rzymian w III wojnie punickiej. W jej trakcie prowadził negocjacje z Hazdrubalem, podczas których z polecenia Scypiona Afrykańskiego Młodszego bezskutecznie oferował mu osobiste bezpieczeństwo w zamian za poddanie miasta[5][6]. Według Salustiusza zmarł w wyniku choroby (zapewne przed 118 p.n.e.), zostawiając syna o imieniu Massywa, który w momencie dojścia do władzy Jugurty przebywał w Rzymie i zgłosił swoje pretensje do tronu Numidii.


PrzypisyEdytuj

  1. Tytus Liwiusz, Od założenia Miasta, XLII 23-24.
  2. Tytus Liwiusz, Od załorzenia Miasta, XLIII 3-5.
  3. Tytus Liwiusz, Od założenia Miasta, XLVIII.
  4. Appian z Aleksandrii, Historia Rzymska, VIII 70.
  5. Polibiusz, Dzieje Rzymu, XXXVIII 7-8.
  6. Diodor Sycylijski, Biblioteka historyczna, XXXII 22.

BibliografiaEdytuj

  • J.D. Fage, R. Olivier, The Cambridge History of Africa, t. 2, s. 183-184. Cambridge University Press, 1979.
  • Salustiusz, Wojna z Jugurtą, 5.
  • Gulussa, w: Brill's New Pauly, t. 5.