Otwórz menu główne
Ten artykuł dotyczy powieści Janusza Krasińskiego. Zobacz też: artykuł o ekranizacji.
Okładka pierwszego wydania

Haracz szarego dnia – powieść wojenna Janusza Krasińskiego napisana w Wesołej w 1958, wydana po raz pierwszy przez Instytut Wydawniczy PAX w 1959 z okładką zaprojektowaną przez Andrzeja Możejko[1]. Była pierwszą powieścią autora.

Autor opisuje losy nieokreślonej, antyhitlerowskiej młodzieżowej grupy zbrojnej kierowanej przez Zwrotnicę. Grupa działała na terenie Warszawy i okolic. Losy oddziału widziane są oczami dwóch młodych ludzi: Kańczuga i poety Gonczara (ten pierwszy ginie podczas obławy) oraz ich współbojowniczki - Zośki (Zoenki)[2]. Punktem kulminacyjnym powieści jest akcja wysadzenia pociągu z niemieckimi żołnierzami, która kończy się połowicznym sukcesem oraz aresztowaniem części członków oddziału, w tym rannego Gonczara[3]. Dodatkowy punkt widzenia na realia wojenne prezentuje bahnschutz Würt, który próbuje odzyskać syna - Hansa (żołnierza Wehrmachtu), który jakoby wcześniej dostał się w ręce partyzantów[4].

W 1983 na podstawie książki nakręcono film pod tym samym tytułem w reżyserii Romana Wionczka, do którego współscenarzystą był autor powieści[5].

Zobacz teżEdytuj

PrzypisyEdytuj

  1. Janusz Krasiński, Haracz szarego dnia, PAX, Warszawa, 1959, ss.4, 196
  2. Janusz Krasiński, Haracz szarego dnia, PAX, Warszawa, 1959, ss.9-10
  3. Janusz Krasiński, Haracz szarego dnia, PAX, Warszawa, 1959, s.73
  4. Janusz Krasiński, Haracz szarego dnia, PAX, Warszawa, 1959, ss.74-80
  5. Filmweb

Linki zewnętrzneEdytuj