Haueryt – minerał z gromady siarczków. Należy do minerałów bardzo rzadkich.

Haueryt
Ilustracja
Właściwości chemiczne i fizyczne
Skład chemiczny

MnS2 - siarczek manganu

Twardość w skali Mohsa

4

Przełam

nierowny

Łupliwość

wyraźna

Układ krystalograficzny

regularny

Gęstość minerału

3,4 –3,5 g/cm³

Właściwości optyczne
Barwa

czerwona, brunatna

Rysa

brunatnoczerwona

Połysk

półmetaliczny, czasami diamentowy

Nazwa pochodzi od nazwiska austriackiego geologa – J.R. Hauera (1822–1899) – W. Haidinger 1845 r.

Charakterystyka edytuj

Właściwości edytuj

Tworzy kryształy mające postać ośmiościanu, także będące kombinacją sześcianu i ośmiościanu, czasami dwunastościenne. Występuje w skupieniach kulistych, gwiaździstych, czasami w zbitych i ziemistych. Jest kruchy, słabo przeświecający, izostrukturalny z pirytem.

Występowanie edytuj

Najczęściej spotykany w skałach osadowych iłach, marglach, gipsach stowarzyszonych ze złożami siarki rodzimej. Współwystępuje też z markasytem. Spotykany jest w czapach gipsowych, wysadach solnych oraz w osadach głębokomorskich.

Miejsca występowania:

  • W Polsce: kryształy zostały znalezione w iłach i marglach stanowiących strop złoża siarki w rejonie Tarnobrzega.

Zastosowanie edytuj

  • minerał interesuje naukowców,
  • jest poszukiwany i ceniony przez kolekcjonerów.

Bibliografia edytuj

  • O. Medenbach, C. Sussieck-Fornefeld: Minerały, „Świat Książki” – 1996
  • W. Heflik, L. Natkaniec-Nowak: Minerały Polski, Wyd. „Antykwa” – 1998
  • W. Schumann: Minerały świata, O. Wyd. ”Alma-Press” 2003

Zobacz też edytuj