Henryk Grabowski (oficer)

Henryk Ksawery Franciszek Grabowski[a] (ur. 3 grudnia 1884, zm. 1944) – major kawalerii Wojska Polskiego, agent wywiadu niemieckiego.

Henryk Grabowski
major kawalerii major kawalerii
Data urodzenia 3 grudnia 1884
Data śmierci 1944
Przebieg służby
Lata służby 1918-1924
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Jednostki 23 Pułk Ułanów Grodzieńskich
Stanowiska zastępca dowódca pułku
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941)

ŻyciorysEdytuj

Urodził się w rodzinie arystokratycznej. W 1923 jako major był zastępcą dowódcy 23 Pułku Ułanów Grodzieńskich[1]. W 1924 został przeniesiony do rezerwy i przydzielony w rezerwie do 23 puł.[2]. Później został zdegradowany za oszustwa[potrzebny przypis].

Trudnił się szantażem, przyjmował łapówki, w czasie II wojny światowej został też agentem Gestapo. Jako oszust na dużą skalę, posiadający między innymi niemiecką koncesję na handel złotem, podawał się za pułkownika WP z Tarnowskich Gór[3][4]. Mieszkał w Warszawie. Po ujawnieniu faktu współpracy z Niemcami, 20 lipca 1944 Polskie Państwo Podziemne skazało go na karę śmierci. Został jednak zastrzelony wcześniej, ze względów prewencyjnych[5].

OdznaczeniaEdytuj

UwagiEdytuj

  1. W ewidencji Wojska Polskiego figurował jako „Henryk I Grabowski”, w celu odróżnienia od innego oficera noszącego to samo imię i nazwisko, a mianowicie majora rezerwy kawalerii Henryka II Grabowskiego[1].

PrzypisyEdytuj

  1. a b Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 645, 677.
  2. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 578, 617.
  3. Jacek Wilamowski, Srebrniki Judasza: zdrada i kolaboracja--konfidenci niemieckich władz bezpieczeństwa w okupowanej Polsce 1939-1945. Agencja Wydawnicza "CB", 2004, s.156.
  4. Jacek Wilamowski, Honor, zdrada, kaźń: afery Polski Podziemnej 1939-1945. Agencja Wydawnicza CB, 1999, s.78.
  5. Andrzej Zasieczny, Zdrajcy, donosiciele i konfidenci w okupowanej Polsce 1939-1945. Warszawa 2016, s.233.
  6. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 645.
  7. Rocznik Oficerski 1924 ↓, s. 578.

BibliografiaEdytuj