Otwórz menu główne

Instytut Łączności – Państwowy Instytut Badawczy – instytut utworzony w 1934 przez prof. inż. Janusza Groszkowskiego, obecnie instytut badawczy działający w obszarze telekomunikacji i technologii informacyjnych. Instytut Łączności ma siedzibę w Warszawie oraz oddziały w Gdańsku i we Wrocławiu.

Instytut Łączności – Państwowy Instytut Badawczy
National Institute of Telecommunications
Data założenia 1934
Typ badawczy
Państwo  Polska
Adres ul. Szachowa 1
04-894 Warszawa
Dyrektor dr inż. Jerzy Żurek
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Instytut Łączności
Instytut Łączności
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Instytut Łączności
Instytut Łączności
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Instytut Łączności
Instytut Łączności
Ziemia52°10′20,1″N 21°11′42,8″E/52,172250 21,195222
Strona internetowa

Spis treści

HistoriaEdytuj

Profesor inżynier Janusz Groszkowski, polski elektronik o światowej sławie, utworzył w 1934 r. instytut badawczy działający w obszarze telekomunikacji – Państwowy Instytut Telekomunikacyjny. W roku 1951 nastąpił podział tego instytutu na Przemysłowy Instytut Telekomunikacji i Instytut Łączności. Ten ostatni uzyskał w 1958 r. nową siedzibę w Warszawie-Miedzeszynie, powstały również jego oddziały we Wrocławiu (1956), Gdańsku (1962), Pułtusku (1973) i w Warszawie na Służewcu (1987). Poza centralą zlokalizowaną w Warszawie Instytut posiada także oddziały w Gdańsku i Wrocławiu.

W swojej historii Instytut miał poważny udział w tworzeniu telewizji w Polsce, zarówno czarno-białej (od 1952), jak i kolorowej (od 1971), jak również istotny wkład w cyfryzację central i transmisji telefonicznych (od 1972), a w latach 90. XX w. w pionierskie prace dotyczące radiofonii i telewizji cyfrowej w Polsce. W latach 70. XX w. i 80. XX w. Instytut był koordynatorem i głównym wykonawcą problemów węzłowych i centralnych programów badawczo-rozwojowych w dziedzinie telekomunikacji.

Po przemianach roku 1989 Instytut znacznie rozszerzył działalność rynkową. Laboratoria Instytutu świadczyły usługi homologacyjne i do dziś jego akredytowane laboratoria wykonują badania zgodności urządzeń z wymaganiami zasadniczymi oraz wzorcowanie przyrządów.

W latach 2005–2008 Instytut realizował Program Wieloletni „Rozwój telekomunikacji i poczty w dobie społeczeństwa informacyjnego”, którego beneficjentami były ministerstwa, Urząd Komunikacji Elektronicznej oraz inne instytucje administracji państwowej.

W roku 2005 Instytut Łączności (ang. National Institute of Telecommunications) uzyskał status państwowego instytutu badawczego, który nakłada na Instytut szczególne obowiązki w zakresie planowania i realizowania polityki państwa.

W ostatnich latach Instytut przywiązywał dużą wagę do udziału w poważnych krajowych i międzynarodowych programach badawczych, a także zanotował znaczące osiągnięcia w konstruowaniu urządzeń i systemów telekomunikacyjnych.

Ważną rolę w rozwoju Instytutu i jego kadry naukowej odgrywała działająca od 1954 r. Rada Naukowa.

Aktualna działalnośćEdytuj

Instytut Łączności, o przychodzie przekraczającym 24 mln zł i zatrudniający ponad 200 osób, stanowi dziś „centrum wiedzy” w dziedzinie telekomunikacji i technik informacyjnych, prowadząc badania naukowe, prace rozwojowe, wdrożeniowe i eksperymentalne oraz wysoko kwalifikowane usługi techniczne, a jednocześnie szeroko udostępniając zdobytą wiedzę i uzyskane kwalifikacje na potrzeby wsparcia merytorycznego organów administracji, partnerów rynkowych oraz do realizacji projektów technicznych ważnych dla gospodarki i społeczeństwa.

Na początku roku 2013 Instytut był współwykonawcą lub koordynatorem 17 projektów badawczych.

W obszarze działalności Instytutu znajdują się także:

  • publikacje, których w roku 2012 powstało blisko 150, oraz uzyskiwanie stopni naukowych,
  • organizowanie cyklicznych krajowych i międzynarodowych konferencji naukowych,
  • normalizacja krajowa i międzynarodowa,
  • kalibrowanie/wzorcowanie wzorców i urządzeń pomiarowych wykonywane w akredytowanych laboratoriach Instytutu,
  • programy badania biegłości/porównania międzylaboratoryjne,
  • konstruowanie aparatury i systemów,
  • działalność wydawnicza: „Telekomunikacja i Techniki Informacyjne” – kwartalnik naukowo-techniczny o zasięgu krajowym, „Journal of Telecommunications and Information Technology” – kwartalnik naukowy o zasięgu europejskim, oraz wydawnictwa książkowe,
  • działalność edukacyjna.

Preferowana tematyka badań naukowych Instytutu to:

  • przewodowa i bezprzewodowa infrastruktura telekomunikacyjna,
  • sieci przyszłości i architektury,
  • zarządzanie siecią,
  • usługi internetowe,
  • optyczne i fotoniczne systemy transmisyjne,
  • transmisja radiowa i telewizyjna, w tym radio kognitywne,
  • systemy informacyjne, hurtownie danych, zarządzanie wiedzą i wspomaganie decyzji,
  • telekomunikacyjne techniki cyfrowe, w tym szerokopasmowy internet i cyfryzacja systemów analogowych,
  • zarządzanie widmem częstotliwości i planowanie sieci radiowych,
  • kompatybilność elektromagnetyczna,
  • nowoczesna energetyka telekomunikacyjna,
  • usługi pocztowe i rynek,
  • aspekty ekonomiczne i prawne telekomunikacji,
  • metrologia i testy laboratoryjne,
  • normalizacja.

BibliografiaEdytuj

Linki zewnętrzneEdytuj