Otwórz menu główne

Instytut Wojskowo-Techniczny

Instytut Wojskowo-Techniczny - instytut naukowo-badawczy Wojska Polskiego II RP.

14 czerwca 1919 roku Minister Spraw Wojskowych generał porucznik Józef Leśniewski powierzył organizację i kierownictwo Instytutu Wojskowo-Technicznego pułkownikowi Wiktorowi Niesiołowskiemu. Szef instytutu podlegał Ministrowi Spraw Wojskowych za pośrednictwem I Wiceministra Spraw Wojskowych i posiadał uprawnienia szefa departamentu. Zadaniem instytutu było „pielęgnowanie i rozwój wszystkich gałęzi techniki wojennej”[1].

Wewnętrzną strukturę instytutu tworzyły sekcje: Broni, Ekwipunku, Inżynierii, Maszynowo-Elektryczna, Ogólno-Fizykalna i Chemiczno-Techniczna. W sierpniu 1919 w skład instytutu włączona została Sekcja Elektrotechniczna, wyłączona z Departamentu Techniczno-Komunikacyjnego.

Pod koniec 1919 roku organizacja Instytutu przedstawiała się następująco:

  • I Sekcja Broni
  • II Sekcja Ekwipunku
  • III Sekcja Inżynierii
  • IV Sekcja Maszynowo-Elektryczna
  • V Sekcja Ogólno-Fizykalna
  • VI Sekcja Chemiczno-Technologiczna
  • Artyleryjska Komisja Doświadczalna

W lutym 1920 roku instytut podporządkowany został bezpośrednio Ministrowi Spraw Wojskowych. W październiku 1921 roku instytut został zlikwidowany.

PrzypisyEdytuj

  1. Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 69 z 24 czerwca 1919 roku, poz. 2232. Regina Czarnecka, Organizacja ... podając to samo źródło, jako datę utworzenia instytutu wymieniła dzień 14 marca 1919 roku.

Zobacz teżEdytuj

BibliografiaEdytuj

  • Regina Czarnecka, Organizacja Ministerstwa Spraw Wojskowych (MSWojsk.) w latach 1918-1921, Biuletyn Wojskowej Służby Archiwalnej Nr 27 z 2005.